موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٣ - حكم ترديد در اعراض از وطن

مى‌روم و دو روز آخر هفته را به علويجه نزد خانواده‌ام مى‌روم و به كارهاى كشاورزى خود مى‌پردازم.

ضمناً از وطن خودم يعنى علويجه اعراض نكرده‌ام و مصمم هستم پس از بازنشستگى به علويجه رفته و در آن‌جا زندگى كنم تا اموراتم اصلاح شود؛ و در حال حاضر به علت ناراحتى جسمى و عدم امكان انجام كارهاى سنگين، بالاجبار مشغول هر دو كار در اصفهان و علويجه هستم؛ چون يكى از اين كارها به تنهايى از لحاظ مادى زندگيم را تأمين نمى‌كند. در مدت پنج سال گذشته، هم در اصفهان و هم در علويجه نماز را تمام مى‌خواندم و همچنين روزه مى‌گرفتم؛ ولى حالا نسبت به وضع خودم شك نموده‌ام كه آيا بايستى نماز را شكسته بخوانم يا تمام؟ و همچنين در مورد روزه. لازم به تذكر است كه قبل از پنج سال گذشته، مسائل شرعى را طبق فتاواى آيت اللَّه بروجردى عمل مى‌نمودم. خواهشمند است تكليف اين‌جانب را در اين مورد روشن فرماييد كه در مورد نماز و روزه چگونه عمل نمايم؟

بسمه تعالى، محل تولد كه وطن اصلى شما بوده، تا از آن‌جا اعراض نكرديد، به حكم وطن باقى است و نماز و روزه شما در آن‌جا تمام است و در اصفهان اگر قصد زندگى دائم نداريد، حكم مسافر داريد كه نماز و روزه قصر است. و نماز و روزه گذشته در اصفهان و محل كار، اگر مخالف وظيفه مسافر انجام گرفته قضا دارد.

[سؤال ٢٨٣٥] ١٤٠٠٦٣٦

بسمه تعالى ٤/ ١٢/ ١٣٦١

امام عزيز! سلام‌

كسى كه براى قصد تحصيل به شهر آمده- مثلًا تهران- و چند سالى است كه در آن‌جا مى‌باشد، حال كه مى‌خواهد براى ديدن پدر و مادر خود به شهرستان برود و يكى دو روز در آن‌جا بماند، نماز و روزه‌اش چگونه است؟