موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٥ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل
باشد، قصد بههم نمىخورد. و در صورت مسافت بودن فاصله، حكم مسافر پيدا مىكند.
[سؤال ٢٩٥٠] ٦٨٦٣- ٢١١٢
٢. كسى كه در دهى قصد اقامه مىكند و قصد دارد كه در ده ديگر هم در ضمن مدت اقامت برود در صورتى كه فاصله بين اين دو ده كمتر از حد ترخص باشد آيا مضر به قصد اقامت هست يا خير؟
بسمه تعالى، اگر دو محل است قصد اقامه محقق نشده است.
[سؤال ٢٩٥١] ١٤٧٤١٠٠٨
بسمه تعالى ٢٨/ ٣/ ١٣٦١
به نام خدا و با عرض سلام و درود به امام مهدى (عج) و نايبش روح خدا، فرمانده كل قوا، امام خمينى؛ به استحضار مىرسانم چون ايام نزديك به ماه مبارك رمضان است و برخى از مسائل، در مناطق عملياتى براى بعضى اشخاص پيچيده جلوه مىكند، بر اين شديم كه از چشمه سارها بگذريم و به درياى گرهگشايى رجوع كنيم:
منطقهاى كه رزمندگان اسلام در آن مستقر هستند حدود ٢٨ كيلومترى شهر سنندج است و چون در هفتهاى و يا در هر ده روز يك مرتبه يا دو مرتبه به آنجا مىروند و بعضى افراد به علت گرفتارى داشتن، نمىتوانند تا قبل از ظهر به مقر مربوطه برگردند و تا بعد از ظهر در شهر سنندج مىمانند و با توجه به اينكه رفتن و برگشتن ٥٦ كيلومتر مىباشد و در روزه اشكال پيش مىآيد، در اين موضوع آيا مىشود دائم السفر ناميده و نماز و روزه را كامل خواند و روزه را گرفت؟ و آيا مىشود قصد ده روز بكنند و در اين ده روز از پايگاه مربوطه خارج نشده و اگر به سنندج و از آن طرف به كامياران رفتند تا قبل از ظهر خود را به محل پايگاه برسانند و روزه باشند؟ آيا روزه آنها صحيح است؟
متمنّى است از اين دو راه، يكى را از راه شرع مقدس اسلام و رهنمودهاى امام بزرگوارمان انتخاب كنيد و يا اگر مسألهاى آسانتر و سهلتر كه در اين رابطه هست