موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١٣ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)

[سؤال ٣٤٣٩] ٢٨٩- ١٧٤٤

٢. اگر كسى مسأله خود را نمى‌دانسته كه اگر روزه ماه رمضان را باطل كند بايد به‌جاى آن شصت روز و يا به شصت فقير طعام دهد و بعد از چند سال فهميده باشد كه اين طور است، حتماً بايد همان كفاره را بدهد؟

بسمه تعالى، در فرض مرقوم بايد كفاره بدهد.

[سؤال ٣٤٤٠] ١٦٩٥٥٠٣٦

بسمه تعالى‌

حضور رهبر معظم، امام خمينى مدّ ظله العالى‌

اين‌جانب در سنين ده تا دوازده سالگى به علت نادانى، بيشتر روزه‌هايم را خوردم؛ و روزهاى حاملگى به علت دستور دكتر، روزه نگرفتم و روز عروسى به علت مصادف شدن با ماه رمضان، يك ماه نگرفتم. اكنون پنجاه ساله هستم و نمى‌توانم همه آن‌ها را بگيرم. البته تا آن‌جا كه ممكن باشد، روزه مى‌گيرم و در ماه مبارك رمضان هم روزه‌هايم را تمام و كامل مى‌گيرم؛ اكنون نمى‌دانم تكليف من در مقابل اين‌ها چيست؟

از طرفى هم نمى‌توانم (وسعم نمى‌رسد) كه براى هر روز، شصت نفر را طعام بدهم يا پولش را به آن‌ها بدهم. لذا از شما درخواست مى‌كنم به من بنويسيد كه چه كار بكنم؟

و اگر بايد به اين شصت نفر پول بدهم، چقدر مى‌شود؟ و من در مقابل اين‌همه روزه‌خوارى چه كار بايد بكنم تا دينم را ادا نموده باشم؟

بسمه تعالى، اگر [از] روى علم و عمد، روزه‌ها را نگرفته‌ايد، علاوه بر قضا كفاره هم واجب است؛ ولى زن اگر بچه شير مى‌دهد و روزه براى او يا بچه‌اش ضرر دارد، مى‌تواند افطار كند و فقط روزه را قضا كند و كفاره ندارد [١] و دادن پول به‌جاى كفاره كفايت نمى‌كند.

[١]. يعنى لازم نيست كفاره كسى را كه عمداً روزه نگرفته است بپردازد؛ اگرچه كفاره مخصوص زنى كه به خاطر شيردادن، روزه خود را نگرفته است، در محل خود بيان شده است.