موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٢ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)
راسخى نسبت به قضا و كفارههاى مربوطه نداشتهام و در حال حاضر دقيقاً ١٦١ روز بدهكار هستم، كه باتوجه به فتاواى آن حضرت در خصوص قضاى شصت روزه براى هر روز و يا اطعام شصت مسكين براى هر روز و با عنايت به اينكه خانهدار بوده و درآمدى ندارم، جداً نگران و مضطرب شدهام، و فقط مقدارى پول از ارث پدرى دارم كه به عنوان پسانداز براى روز مبادا منظور نمودهام. اينك استدعا دارم در اين خصوص، ارشاد و راهنمايى بفرماييد كه باتوجه به جهلم نسبت به مسأله و محكم نبودن اعتقادم و عدم استطاعت فعلى (چه از نظر جسمى و چه مالى)، در زمينه اداى دين چه اقدامى مىتوانم انجام دهم تا نزد خداى يكتا شرمسار و گناهكار نباشم؟
قبلًا از مراحم رهبر عزيز، سپاسگزارى و جداً ملتمس دعاى خير هستم.
ضمناً اضافه مىنمايم كه قضاى مربوط به پنج سال روزه كه با عذر موجه نتوانستهام بگيرم، بر عهدهام مىباشد كه علاوه بر قضاهاى فوقالذكر مىباشد.
بسمه تعالى، اگر جاهل به مسأله بودهايد و غافل از يادگرفتن بودهايد، فقط قضاى روزهها را بهجا آوريد و كفاره واجب نيست؛ و همچنين اگر نمىتوانيد كفاره بدهيد، لازم نيست خود را به مشقت بيندازيد.
[سؤال ٣٤٥٣] ١٧٠٧١٢٠٧
بسمه تعالى
حضور محترم مسئولين دفتر امام خمينى مدّ ظله العالى
الف. كسى كه حدود هفت سال روزه قضا دارد (به علت بىتوجهى و الدين به دين و عدم برخوردارى از محيط و معاشرين معتقد به خدا) و اكنون پس از گذشت هفت سال زندگى بيهوده و پوچ، در سنين ١٦- ١٧ سالگى به حقيقت دين اسلام پى برده و به زندگى خود هدف بخشيده، با توجه به اينكه جوّ محيط خانواده و خويشاوندان هم اكنون، او را به سوى عدم رعايت احكام دين اسلام سوق مىدهد و حتى به ناملايماتى چند منجر گرديده است، وظيفهاش چيست؟