موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٧ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل
[سؤال ٢٩٧٢]
٢. در رساله امام هست «كسى كه قصد اقامه ده روز و بيشتر دارد، مىتواند يكى دو ساعت از محل اقامت تا كمتر از چهار فرسخ شرعى برود». آيا اين دو ساعت فقط در تمام ده روز است يا هر روز، يكى دو ساعت؟ و اگر هر روز يكى دو ساعت رفته، حكم نماز و روزه آن وقت او چه مىشود؟
بسمه تعالى، مربوط به يك بار در تمام ده روز است.
[سؤال ٢٩٧٣]
٣. كسى كه قصد اقامه در محلى به فاصله چهار فرسخ يا مقدارى كمتر از وطن خود دارد، اگر روزى يكى دو ساعت از فاصله چهار فرسخ جدا بشود چه حكمى دارد؟
بسمه تعالى، حكم اين مسأله از دو مسأله قبل ظاهر شد.
٤. خريد و فروش زمينهاى ممنوع المعامله فعلى توسط دولت كه با قولنامه به خريدار مىدهند و او ساختمان مىنمايد و بعد، صاحب زمين به عنوان خانه به او سند مىدهد شرعاً جايز است يا خير؟ و آيا فقط معصيت كرده يا نماز خواندن هم در چنين منزلى اشكال دارد؟
بسمه تعالى، تخلف از مقررات جايز نيست ولى اگر از مالك شرعى خريده نماز در آن صحيح است.
[سؤال ٢٩٧٤] ٨٣٢- ١٠٠٤
٣. اگر عدهاى از كاركنان پالايشگاه تهران- استثنائاً- در ماه مبارك رمضان، در شهر رى قصد اقامت ده روزه نمايند و روزه بگيرند، با توجه به اينكه شهر رى تا منزل مسكونى آنها كمتر از ٥/ ٢٢ كيلومتر مىباشد، آيا روزه آنها صحيح مىباشد؟
بسمه تعالى، با فرض اينكه روزانه بنا دارند به پالايشگاه- كه خارج از شهر رى است- بروند، قصد اقامت ده روز در يك محل متحقق نيست و حكم مقيم مترتّب نمىشود.