موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦٤ - شرطيت يقين به دخول وقت براى روزه بودن يا نبودن
كردهام؛ ولى در چهار سال فوق الذكر، شايد در دو سال دوم آن، متوجه وجوب قرائت صحيح شدم؛ ولى به علت كم عقلى و جو آن زمان كه بيشتر انقلابى بودم تا شرعى، متأسفانه اعتنا نكردم به رعايت قرائت صحيح، تكليف حقير چيست؟
بسمه تعالى، اگر قرائت را صحيح خوانده باشيد يا در يادگرفتن آن كوتاهى نكرده باشيد، صحيح است.
[سؤال ٣٥٤٧] ١٧٥١٣٠٦٣
بسمه تعالى
حضور محترم مسئولان دفتر امام خمينى مدّ ظله العالى
لطفاً پاسخ سؤالات ذيل را مرقوم فرماييد:
١. اينجانب فكر مىكردم شهر قم هميشه دو دقيقه ديرتر از تهران صبح مىشود، وليكن بعداً متوجه شدم كه قم در تابستانها دو دقيقه ديرتر و در زمستانها دو دقيقه زودتر از تهران صبح مىشود، و به واسطه ندانستن اين قاعده علمى، در چند روز از قضاى روزههاى واجبم، در اول صبح غذا مىخوردم، يعنى وقتى كه اذان تهران را مىگفتند، من تازه دست از غذا خوردن برمىداشتم، زيرا فكر مىكردم به افق قم، دو دقيقه ديگر صبح مىگردد. حال روزه اين چند روز صحيح است يا خير؟
بسمه تعالى، قاعده مزبوره علمآور نيست. اگر يقين نداريد كه بعد از طلوع فجر چيز خورده باشيد، روزههاى قضا محكوم به صحت است.
٢. كسى كه نذر كند هر روز چند ركعت نماز- مثلًا نمازهاى نافله- را بخواند، بعد چون فكر مىكرده پدر مىتواند نذر فرزند را فسخ كند، به پدر مىگويد: نذر مرا فسخ كن؛ بعد دوباره نذر مىكند كه هر روز فقط نافله صبح را بخواند، آيا حالا دو نذر بر گردن او است يا يكى از اين دو نذر بر گردن او است؟
بسمه تعالى، اگر صيغه مخصوص نذر را خوانده و نذر شرعى شده، بايد به هر دو نذر عمل نمايد.
٣. وقتى كه شخصى بگويد: براى خدا بر خودم واجب مىكنم فلان نماز مستحبى را، آيا اين جمله كفايت مىكند بر واجبشدن نماز مستحبى يا خير؟
بسمه تعالى، عبارت مزبوره كافى نيست.