موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢٣ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

[سؤال ٣٠٠٨] ١٤٩٨٥٨٧٥

بسمه تعالى‌

محضر مقدس آيت اللَّه العظمى نايب الامام امام خمينى، أدام اللَّه ظله‌

١. در رساله تحرير، مسأله ٧ مى‌فرماييد: «هرگاه قصدش اين باشد كه از محل اقامت بيش از دو سه ساعت، به كمتر از مسافت بيرون برود و حتى شب هم بماند، در آن اشكال است» و لازمه اشكال، نماز جمع است. و در توضيح مسأله ١٣٣٨ مى‌فرماييد: «شكسته بخواند». تكليف مقلدين چيست؟

بسمه تعالى، اگر هنگام قصد اقامت، نيت خروج به كمتر از مسافت بيش از يكى دو ساعت داشته باشد، قصد اقامت صحيح نيست و نماز شكسته است.

[سؤال ٣٠٠٩]

٢. در تحرير، بيرون رفتن به باغات و مزارع را مى‌فرماييد: «اشكال ندارد»؛ آيا تكرار و قصد تكرار هم اشكال در آن نيست؟

بسمه تعالى، رفتن به محدوده محل اقامت اگر تكرار هم شود اشكال ندارد.

[سؤال ٣٠١٠]

٣. در تحرير مى‌فرماييد: «خروج از حد ترخص براى قاصد عشره مضر نيست و بايد تمام بخواند» و در توضيح المسائل دارد كه با قصد خروجش از حد ترخص، شكسته بخواند. حكم مسأله چه نحو است؟

بسمه تعالى، اگر بعد از تحقق قصد اقامت و خواندن يك نماز چهار ركعتى بنا گذاشت خارج شود، هر چند ساعت خارج شود، مضر به اقامت نيست.

[سؤال ٣٠١١]

٤. هرگاه كسى در جايى ده روز قصد كند و بعد از ده روز يا پس از خواندن يك نماز چهار ركعتى به اطراف آن‌جا برود و برگردد؛ در صورتى كه كمتر از مسافت باشد،