موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٦١ - احكام مسافر

بسمه تعالى، اگر نمى‌دانسته كه وظيفه مسافر قصر است و تمام خوانده، نماز صحيح است.

[سؤال ٣٠٩٤] ١٥٣٥١٠٨٨

بسمه تعالى‌

حضور محترم برادران زحمت‌كش دفتر امام؛ سلام عليكم‌

محترماً؛ به عرض مى‌رسانم كه اين‌جانب در سال ٦٠- ٦١ جهت انجام خدمت سربازى به يكى از پايگاه‌هاى نظامى تبريز اعزام شدم. در بدو ورود به تبريز (سايت رادار) به خيال اين‌كه بايد تا پايان خدمت در آن‌جا بمانم لذا آن پايگاه نظامى را وطن دوم خود حساب مى‌كردم و فاصله پايگاه نظامى تا شهر تبريز كمتر از چهار فرسخ است، من هم هر هفته براى نماز جمعه يا براى تلفن و كارهاى ديگر به شهر مى‌آمدم و در طى اين مدت- كه يك سال به طول انجاميد- نمازم را تمام مى‌خواندم و اكنون كه داوطلبانه با برادران بسيج در جبهه هستم و مشغول پيكار با كفار بعثى مى‌باشم لذا براى نوشتن وصيت‌نامه به اين مشكل برخورد كردم كه آيا بايد قضاى شكسته آن يك سال را در وصيت‌نامه بنويسم يا اين‌كه همان نماز كه خواندم درست است؟ از شما برادران گرامى تقاضا دارم كه مرا در اين امر شرعى راهنمايى كنيد.

بسمه تعالى، در فرض سؤال، شما در پادگان مزبور حكم مسافر داشتيد و نماز و روزه‌اى كه برخلاف وظيفه انجام گرفته قضا دارد.

[سؤال ٣٠٩٥] ١٥٣٦١١٤٦

بسمه تعالى‌

دفتر حضرت امام خمينى، احتراماً؛ به استحضار مى‌رساند اين‌جانب خواهشمندم كه به سؤالات زير پاسخ فرماييد كه مورد نياز مى‌باشد:

١. بنده در شركتى اشتغال داشتم. بنا به تحقيقاتى، مسيرى كه آمد و رفت مى‌كردم كمتر از حد فرسنگ شرعى براى اين حقير ثابت شده بود و اكنون از آن شركت بيرون‌