حالى كه كار بنده در تهران است و اكنون از مغازه ارثيه پدر كه دو برادرم نيز در آن مشغولند، سهمى نيز به من مى‌رسد. لازم به توضيح است كه اكنون علاقه و دلبستگى آن‌چنانى به كرج- كه منزل شريكيمان است- ندارم و قرار هم هست كه اگر مشترى خوبى پيدا شود بفروشيم و معلوم هم نيست كه كى به فروش برسد و ما به تهران برگرديم- شايد يك‌سال ديگر- و معلوم هم نيست كه در تهران بتوانم مجوز دريافت دارم. لذا خواهشمندم بفرماييد: تكليف اين حقير در رابطه با نماز و روزه چگونه است؟

بسمه تعالى، در تهران كه وطن اصلى شما است، بدون اعراض، حكم وطن باقى است و در كرج، بدون قصد توطّن و قصد اقامه ده روز، حكم مسافر داريد.

٢. برادرى مى‌گفت مدت نه سال است كه در شركتى مشغول به كار هستم و با كوشش خستگى‌ناپذيرى- چه در شهرستان‌ها و چه در مركز- براى آن شركت زحمت كشيده‌ام و اكنون آن شركت در حال انحلال است و بنده مقدارى جنس- لوازم يدكى و لوازم منزل- كه حدود ده هزار تومان است را در نزد خود نگه داشته؛ چرا كه در طى اين نه سال، حقوق قابل توجهى نداده و اكنون مى‌خواهند با مبلغى ناچيز بنده را به‌خاطر انحلال شركت بازخريد كنند. البته بايستى گفته شود كه نظير من ٣٠٠ نفر ديگر هم هستند كه در حال اخراج و بازخريد هستند. حالا بفرماييد: آيا مى‌توانم اين مقدار جنس را به عنوان حق ضايع شده خود بدانم يا اين‌كه به هر شكل كه هست به صاحبش برگردانم؟ خيلى ممنون مى‌شوم.

بسمه تعالى، اگر حقوق قرار دادى به شما داده شده، حق تقاص نداريد و بايد مال را به شركت رد كنيد.

[سؤال ٢٨٢٥] ١٣٩٤٦٨٠

بسمه تعالى ١١/ ١/ ١٣٦١

حضور محترم رهبر انقلاب و مرجع تقليد، حضرت امام خمينى، مدّ ظله‌

با نهايت احترام؛ در مسأله ١٣٢٩ رساله احكام آن رهبر عالى‌قدر آمده است كه «محلى را كه انسان براى اقامت و زندگى خود اختيار كرده وطن او است؛ چه در آن‌جا