موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١٨ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)

شدم (١٣ يا ١٤ سالگى). متأسفانه در اثر عدم اطلاع و الدين و بر اثر جهالت خودم چند روزى را از روزه ماه رمضان خورده‌ام؛ حال مى‌خواهم كه بفرماييد تكليف من در حال حاضر چيست؟

اگر شامل حال آن مسأله‌اى قرار مى‌گيرم كه بر مبناى آن بايد قضاى آن روزه‌ها را بگيرم و همچنين كفاره آن را انجام دهم، با اين وصف كه چند سالى از آن ايام سپرى شده تكليف من چيست؟ خواهشمندم اگر بايد پيش از آغاز رمضان جارى عملى انجام دهم بفرماييد.

ثانياً: از آن‌جا كه عايدى من اندك است و توانايى آن را ندارم تمامى كفاره آن روزها را- كه جمع دو سال آن حدود ٣٠ روز مى‌شود- بدهم و بايد بعداً آن را بپردازم، آيا مى‌توانم روزه مستحبى بگيرم و يا خير؟

بسمه تعالى، قضاى روزه‌ها را بايد بگيريد ولى اگر از روى جهالت روزه نگرفته‌ايد و تقصير در يادگرفتن مسأله نكرده‌ايد كفاره ندارد.

[سؤال ٣٤٤٨] ١٧٠٢١١٧٠

بسمه تعالى ٦/ ٦/ ١٣٦١

دفتر محترم امام خمينى، دام ظله العالى‌

جوانى هستم كه در اوايل بلوغ، بين ١٥- ١٦ سالگى، در ماه رمضان قبل از ظهر استمناء كرده و سپس غسل مى‌كردم و سعى داشتم غسل من قبل از ظهر باشد و آنچه كه به آن يقين داشتم در صحت روزه، طهارت قبل از ظهر بود و حتى احتمال اشتباه هم نمى‌دادم و چون يقين داشتم به اين‌كه روزه من صحيح است، مسأله را هم از كسى سؤال نكردم؛ اكنون تكليف من از نظر كفاره چگونه است؟ و اگر كفاره دارد، نوع آن و مقدار آن را بيان بفرماييد. خدا امام را براى ما نگهدارد.

بسمه تعالى، اگر جاهل به حكم بوده‌ايد به حدى كه احتمال باطل شدن روزه را هم نمى‌داديد، كفاره ندارد.