موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٣ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)

ب. و اما كسى كه تا كنون مادرش مانع از گرفتن روزه او مى‌شده و اكنون در سن ١٦ سالگى، خود به روشنى دين الهى از ميان ظلمت عقايد پوچ پى برده و اكنون مصمّم بر رعايت احكام دين خدا شده و حال، هفت سال روزه قضا دارد، وظيفه‌اش چيست؟

بسمه تعالى، در هر دو سؤال، روزه‌هايى كه در زمان تكليف از او فوت شده را بايد قضا كند و اگر جاهل بوده و تقصيرى در يادگرفتن مسأله نكرده كفاره ندارد.

[سؤال ٣٤٥٤] ٣٣٢- ٢٠٣٣

٦. كسى كه جاهل به مسأله بوده، روزه‌هايى كه خورده در زمان جاهليت، كفاره دارد يا قضا؟

بسمه تعالى، قضا دارد و اگر جاهل بوده به حدى كه در ذهنش خطور نمى‌كرده كه عمل او اشكال داشته باشد، كفاره ندارد.

[سؤال ٣٤٥٥] ١٧٠٨١٢٠٩

بسمه تعالى‌

محضر مبارك حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، رهبر كبير انقلاب، دام ظله العالى، اين‌جانب چند سال پيش ماشين پيكان داشتم و با ماشين خودم اجير شدم براى بردن ماشين‌هاى بزرگ كه از مرز بازرگان كه از مرز، وسايل سنگين به تهران حمل مى‌كردند؛ من هم به عنوان راهنما با ماشينم به جلو آن‌ها مى‌افتادم و با همين نحو به تهران مى‌برديم. آن زمان هم مصادف بود با ماه مبارك رمضان و ماشين‌هايى كه راهنمايى مى‌كردم مقرّراتى داشت كه در ساعتْ چند كيلومتر بايد راه برود. در وسط راه تهران- بازرگان خواب به من غلبه كرد و مثل اين‌كه دوبار هم پشت فرمان خوابيدم و از ترس اين‌كه بخوابم و تصادف بكنم و در شرايطى كه زبان‌هاى رانندگان ماشين‌هاى سنگين را نمى‌دانستم لذا مجبور شدم تا تهران كه دو روز طول مى‌كشيد روز اول را روزه گرفتم اما روز دوم را خوردم و روز بعدش كه از تهران مى‌خواستم‌