موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠٦ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)
است چطور بايد عمل كند؟
بسمه تعالى، اگر طبق وظيفه عمل نموده روزه صحيح است و گرنه مقدار يقينى را بايد دوباره قضا كند.
٦. اگر كسى روزه قضا گرفته باشد و بعد از ظهر در مسألهاى كه روزه را باطل مىكند شك كند، مثلًا شك كند كه خلط بينىاش به دهان رسيده يا نه مىتواند روزه را باطل كند؟ و اگر در مسألهاى كه مكروه است باز هم مىتواند روزه را باطل كند مثل انفيه كشيدن كه در روزه مكروه است؟
بسمه تعالى، روزه قضاى واجب را بعد از ظهر نمىتواند افطار كند.
[سؤال ٣٤٢٥] ١٦٨٩٨٦٤١
بسمه تعالى ٢٦/ ٣/ ١٣٦١
مدير محترم دفتر امام خمينى
پس از سلام و درود بىپايان به رهبر كبير و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران امام خمينى، اينجانب چند سؤال فقهى داشتم، خواهشمند است به عرض امام امت رسانيده و پاسخ آن را ارسال فرماييد:
١. شخصى از سن بلوغ تا سى سالگى روزه نگرفته و بعد از آن هم تا كنون كه پنجاه و چهار سال از عمرش گذشته به علت بيمارى دستگاه گوارش (كاستريت- كليت- زخم معده و اثناعشر) نمىتواند روزه بگيرد. تكليف چيست؟
٢. آيا كفاره آن را مىتواند به صورت نقدى بپردازد، يعنى قيمت كفاره معلوم نمايد و به حسابهاى نهادهاى انقلابى و كمك به دولت جمهورى اسلامى، مانند شماره ٢٢٢- ١٣١٤- ٩٩٩٩٩ و غيره واريز نمايد؟
بسمه تعالى، ١ و ٢، اگر از سن بلوغ قدرت بر روزه داشته و عالم به وجوب آن بوده و عمداً ترك كرده، علاوه بر قضا، كفاره هم دارد كه براى هر روز مىتواند شصت مد طعام به شصت فقير تسليم نمايد، و كفاره را بايد به فقير شرعى بدهد و قضا را اگر فعلًا نمىتواند بگيرد بر ذمّه او مىماند تا بعد از فوت از طرف او قضا كنند، ولى روزهاى كه در اثر مرض فوت شده و در