موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٧٦ - شرايط صحّت و وجوب روزه

[سؤال ٣٥٧٣] ١٧٦٣١١٤٨

بسمه تعالى‌

محضر مبارك آيت اللَّه العظمى امام خمينى، سلام عليكم‌

ما مقلدين شما در كارخانه باطرى سازى نيرو، وابسته به وزارت دفاع ملى مى‌باشيم. مشاهده مى‌شود كه عده‌اى از كاركنان اين كارخانه به واسطه دورى منزل تا محل كارشان مبادرت به خوردن روزه (البته در خفا) مى‌كنند و چون از ايشان سؤال مى‌شود، در جواب مى‌گويند: ما مقلد اماميم و اكثر اين‌ها در تهران سكونت دارند و به خاطر پيچ و خم خيابان‌ها كه مسير سرويس از حد شرعى مى‌گذرد، اقدام به روزه‌خوارى مى‌كنند؛ البته چون ما كاركنان، مدت ٣٠ سال يا بيشتر در اين كارخانه انجام وظيفه مى‌كنيم براى اسلام و مملكت- ان شاء اللَّه- كه هر روزه اين راه بايد طى شود، شما دستورى بفرماييد.

بسمه تعالى، اگر از منزل كه در تهران باشد تا محل كار، رفت و برگشت به مقدار هشت فرسخ شرعى باشد حكم مسافر دارند و روزه از مسافر صحيح نيست.

[سؤال ٣٥٧٤] ١٧٦٤١١٤٧

بسمه تعالى ٨/ ٧/ ١٣٦١

خدمت امام؛ سلام، اميدوارم حال شما خوب باشد. بارى امام جان، سه سؤال براى من پيش آمده كه در رساله شما جواب آن را پيدا نكردم، اميد دارم كه شما خود جواب آنان را بدهيد:

١. امام، من در ماه رمضان در جبهه بودم و روزه نگرفتم، حالا از جبهه برگشتم، آيا روزه را بگيرم؟ آيا كفاره دارد؟

بسمه تعالى، اگر مسافر بوده‌ايد كفاره ندارد.

٢. امام، آيا مى‌شود در نماز شب، در ركعت آخر نماز، به‌جاى دو سوره آخر، دو سوره بخوانم، آيا نماز باطل است؟