موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١١ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

را مرقوم فرماييد.

١. در شهرى غير از موطن خويش سكونت دارم؛ محل كارم ده كيلومتر خارج از همين شهر است؛ قصد اقامت دائم نيز در آن‌جا ندارم. آيا مى‌توانم در حالى كه هر روز به سر كار مى‌روم، قصد اقامت ده روزه در محل سكونت نموده و نمازم را كامل بخوانم؟

بسمه تعالى، با فرض اين‌كه ده روز فقط در محل سكونت نمى‌مانيد، نمى‌توانيد قصد كنيد.

[سؤال ٢٩٨١]

٢. براى فردى كه در شهرى غير از وطن خود قصد اقامت ده روزه كرده است، حد ترخص چقدر مى‌باشد؟ (طى مسافتى از شهر به بيرون كه به موجب آن، قصد به‌هم مى‌خورد).

بسمه تعالى، بايد قصد كند كه از شهر و حدود عرفيه آن خارج نشود.

٣. در زمستان از ادرار يا مدفوع- در حين دفع- بخار متصاعد مى‌شود؛ اگر اين بخار با لباس تماس حاصل نمايد تكليف چيست؟

بسمه تعالى، پاك است.

٤. در بسيارى از مستراح‌ها سنگ آن، از نوع چينى بوده و گودى آن‌ها خيلى كم است، به طورى كه آدم مى‌ترسد به هنگام دفع، ادرار به لباسش ترشح كند. در اين مورد تكليف چيست؟

بسمه تعالى، تا يقين به ترشح پيدا نكرده، لباس او پاك است.

[سؤال ٢٩٨٢] ٨٤٩- ١٠١٢

٦. مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند و از اول قصد دارد به اطراف آن‌جا برود- البته به حد مسافت شرعى (٥/ ٢٢ كيلومتر)- آيا مى‌تواند در مدت ده روز، هر روز روزى دو ساعت برود و برگردد يا نه؟

بسمه تعالى، قصد اقامت به نحو مزبور، صحيح نيست.