موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٦١ - قضاى روزه ماه رمضان
وطن خود روزه بگيرم؛ كه اين هم امكانپذير نمىباشد. و تازه شايد يك ماه مرخصى گرفته و در وطن خود بمانم. اما تكليف اينجانب در ماه رمضان چيست؟ چون در ماه رمضان هم من به مشكلات فوقالاشاره گرفتارم.
بسمه تعالى، اگر امكان ندارد در وطن يا محلى كه قصد ده روز كنيد قضاى روزهها را بهجا آوريد، نمىتوانيد روزه بگيريد و قضاى روزهها بر ذمه شما باقى مىماند، و براى هر روز كه قضاى آن تا رمضان بعد تأخير افتاده، بايد يك مد طعام بدهيد. مگر آنكه در تأخير عذر داشته باشيد.
[سؤال ٣٧٥٦] ١٨٦٠١١٧٨
بسمه تعالىهفدهم رمضان ١٤٠٢ ق
حضور محترم آيت اللَّه العظمى الامام روح اللَّه موسوى خمينى
سپاس خداوند يكتا را كه بر ملت ما منت نهاد و رهبرى امت ما را به دست شخصيتى والا مقام، روحانى، بتشكن، عالم ربانى و امامى همچون آن حضرت، واگذار نمود. پس از عرض سلام و دعا از براى بقاى عمر آن جناب تا ظهور آقا مهدى (عج) روحى فداه؛ مسائلى دارم كه به عرض مىرسانم:
١. اگر شخصى در ماه مبارك به تكليف رسيده باشد اما خودش نداند و پس از ماه مبارك بفهمد كه مكلف بوده و نتواند كه تا رسيدن ماه مبارك سال بعد قضا كند، چه مقدار كفاره بر وى واجب مىشود؟
بسمه تعالى، براى هر روز كه تأخير افتاده يك مد طعام كفاره دارد.
٢. اگر شخصى بداند كه اگر در سحر غذا نخورد، روزه گرفتن براى او مضر خواهد بود، اگر سهواً در سحر بيدار نشد و سحرى نخورد آيا گرفتن روزه بر وى واجب است؟
بسمه تعالى، گرفتن روزه واجب است ولى در اثناى روز اگر خوف مرض پيش آمد و يا آنكه ادامه روزه حرجى شد افطار بنمايد.
٣. اگر روزهاش را خورد كفاره دارد يا خير؟
بسمه تعالى، اگر روزه را بدون خوف مرض عمداً افطار نمود، علاوه بر قضا، كفاره هم دارد.