موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٣ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل
پيش آمدهاى ضرورى مصرف مىشود و بقيه هم كفاف روزههاى قضا شده را تا سال آينده نمىدهد. خواهشمند است تكليف حقير و امثال اينجانب را در اين مورد روشن فرماييد. والسلام عليكم ورحمة اللَّه وبركاته
بسمه تعالى، اگر در فولادشهر يا در ذوب آهن با قصد ده روز بمانيد، بعد از آن مىتوانيد در هر دو محل رفت و آمد كنيد و نماز را تمام بخوانيد و روزه بگيريد و تا سفر شرعى نكردهايد نماز تمام و روزه صحيح است. و اگر قصد ماندن در يكى از دو محل را نكنيد، حكم مسافر داريد و نمىتوانيد روزه بگيريد، ولى قضاى روزهها را نبايد تا سال بعد تأخير بيندازيد.
[سؤال ٣٠٣٢] ١٥٠٨٨٤٤
بسمه تعالى ٢٦/ ٢/ ١٣٦٢
محضر رهبر كبير انقلاب، آيت اللَّه العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى
پس از ابلاغ سلام رزمندگان و طلاب مستقر در جبههها استدعا داريم ضمن دعاى خير، حكم مسائل زير را ابلاغ فرماييد:
١. كسى كه ده روز قصد اقامه مىنمايد و نمىداند كه در اين ده روز نمىتواند بيشتر از دو ساعت از حد ترخص خارج شود و رفت و هشت ساعت يا بيشتر، از حد ترخص خارج بود و پس از آن، نمازش را تمام و روزهاش را گرفته است، آيا نماز و روزهاش صحيح است يا خير و بايد قضاى آنرا بهجا آورد؟
بسمه تعالى، اگر از اول، قصد رفتن بيش از دو ساعت نداشته، اعمالش صحيح است.
٢. اگر كسى ده روز قصد اقامه نمود، مىتواند تا دو ساعت از حد ترخص خارج شود و نماز او شكسته نمىشود. حال اگر كسى سى روز مردد در مكانى ماند، بعد از سى روز بايد نمازش را تمام بخواند، ولو اينكه دو روز بماند. حال اگر در بين اين دو روز كه بايد نمازش را تمام بخواند، براى دو ساعت از حد ترخص خارج شد، حكمش چيست؟
بسمه تعالى، تا به حد مسافت شرعى با قصد مسافت خارج نشده، نمازش تمام است.