موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٢ - مراد از وطن، احكام و اقسام آن

مى‌نمايند، نماز و روزه آنان طبق دستور امام چگونه است؟ اين سؤال را از افراد مختلف نموده‌اند و جواب‌هاى متفاوت شنيده‌اند؛ از آن دفتر استدعا مى‌شود كه نسبت به توضيح آن محبت فرماييد. با عرض تشكر و به اميد آزادى قدس عزيز

بسمه تعالى، كسانى كه آن‌جا را وطن قرار نداده‌اند حكم مسافر دارند.

[سؤال ٢٧٠٧] ١٠٧٢- ٤٨٦٧

٢. شخصى در شهرى زندگى مى‌كند و كارگر شركت نفت است، شايد سى سال در اين شهر است ولى قصد ندارد كه تا آخر عمر بماند، خانه در اهواز خريد كرده است كه وقتى بازنشسته شد آن‌جا رود. حال هشت روز مى‌رود در ٢٠ فرسخى كار مى‌كند و هشت روز هم در منزل است؛ تكليف نماز و روزه او را معين فرماييد.

بسمه تعالى، در شهر و محل كار حكم مسافر داريد.

[سؤال ٢٧٠٨] ١٣٢٨٥

بسمه تعالى‌

خدمت امام بزرگوار و نور چشم امت شهيدپرور و مستضعفان جهان، خمينى بت‌شكن، روحى له الفداء

چند مسأله شرعى براى ما مطرح بود كه به عرض مى‌رساند و استدعا دارد كه مورد عنايت و توجه قرار دهيد:

١. اگر كسى از وطن خود خارج شود و در محلى اقامت گزيند كه برگشتن او به وطن خود قطعى نباشد، طبق فتواى شما اگر مدت ماندن آن‌قدر باشد كه از نظر عرف، مقيم آن‌جا محسوب شود نمازش را بايد كامل بخواند؛ دو سؤال مطرح است:

الف. مدت بقا از نظر عرفى چقدر است؟ و آيا بايد در اين مدت از آن محل خارج نشود؟

ب. اگر در محل اقامت دوم، نمازش را كامل بخواند (توقف او از نظر عرف به حد معينى رسيده باشد) آيا محل زندگى اول او هم، وطن اين شخص خواهد بود يا خير؟