موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٩ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل
[سؤال ٢٩٠٦] ١٤٤٤٩٣٠
بسمه تعالى ٣/ ٤/ ١٣٦١
محضر مبارك رهبر كبير انقلاب، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، مدّ ظله
پرسنل گروهان ژاندارمرى تربت حيدريه، در رابطه با مسأله نماز و روزه، سؤالاتى دارند كه به دستورات حضرتعالى محتاج هستند.
مقدمتاً به عرض مىرسانيم كه اين پرسنل، شامل سربازان، درجهداران، افسران، در مشاغل مختلف: راننده، ادارى، گروههاى گشت و غيره مىباشند.
سؤالات در مورد افراد فوق الذكر، به شرح زير است:
١. نماز و روزه سربازان، چه صورت پيدا مىكند و با توجه به احتمال نقل و انتقالات و مأموريت، مىتوانند قصد اقامت نمايند؟
بسمه تعالى، بدون قصد اقامت ده روز در يك محل، حكم مسافر دارند.
٢. درجهداران كه قبلًا مقلد مرجع ديگر بودند كه ايشان، محل كار را مانع براى تمام خواندن نماز نمىدانند و اكنون هم كه مقلد مرجع ديگرى هستند و به اين مسأله، يا قبلًا برخورد و عمل كردهاند و يا برخورد كرده، ولى به خاطر جو حاكم طاغوت بر نظام ژاندارمرى، اهميتى به مسائل شرعيه ندادهاند، آيا مىتوانند محل كار خود را وطن اتخاذى انتخاب نمايند يا خير؟
بسمه تعالى، بدون قصد زندگى دائمى در آن محل، وطن محسوب نمىشود.
٣. گروههاى گشتى مبارزه با مواد مخدر كه شغلشان گشتزنى است و بيشتر اوقات، مأموريتهاى دور هم مىروند، آيا دائم السفر محسوب نمىشوند؛ با توجه به اينكه احتمال گرفتن اين شغل از آنها هم هست؟
بسمه تعالى، اگر شغلشان، گشت به نحو دوره گردى در مقدار مسافت شرعى است، نماز تمام و روزه صحيح است؛ و گرنه، حكم مسافر دارند.
٤. پرسنلى كه شغل سازمانى آنها راننده است ولى اكثراً بنا به دلايل سازمانى، رانندگى نمىكنند؛ يعنى عملًا نمىشود گفت دائم السفر، آيا گاهى اوقات- ندرتاً- اگر مأموريتى به آنها واگذار شود، در اين موقع، دائم السفر بودن، شامل آنان مىشود يا خير؟
بسمه تعالى، اگر حداقل در خلال ده روز، يكبار در مقدار مسافت شرعى، شغل رانندگى دارند، نماز تمام و روزه صحيح است؛ و گرنه حكم مسافر دارند.