موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١١ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)

كه افطار عمدى و با علم به حكم مسأله باشد كفاره هم دارد و در كفاره افطار عمدى مى‌توانيد به‌جاى شصت روز روزه شصت مد طعام به شصت فقير بدهيد.

[سؤال ٣٤٣٦] ٤- ١٦٧٠

٤. كسى كه در ماه رمضان كارى انجام داد كه روزه‌اش باطل شد، كفاره دارد يا خير؟

بسمه تعالى، اگر از روى علم و عمد باشد كفاره دارد.

[سؤال ٣٤٣٧] ١٦٩٤١١٦٧

بسمه تعالى ٥/ ١١/ ١٣٦١

سلام عليكم، با دعا براى طول عمر امام و تسريع در ظهور حضرت مهدى و پيروزى رزمندگان اسلام و نصرت مسلمين، سؤال شرعى خود را كه با مقدمه نسبتاً طولانى است مطرح مى‌كنم:

من در سال ١٣٤١ در يك خانواده شيعى مذهب متولد شدم. از سن ٩ الى ١٠ سالگى نماز خواندن و روزه گرفتن را شروع كردم؛ بدين صورت كه ماه رمضان، اكثر روزه‌ها را گرفتم و نمازها را مى‌خواندم ولى در غير اين ماه، چند ماه نماز مى‌خواندم و چند ماه نمى‌خواندم؛ گاه ماه‌ها مى‌خواندم و همين طور گاه ماه‌ها ترك مى‌شد و اين به خاطر عصيان نبوده بلكه از ضعف ايمان و آگاهى و عدم تبليغات اسلامى و جوّ خراب طاغوت و مقيد نبودن زياد خانواده‌ام بوده است. تا چند ماه بعد از انقلاب كه شعله‌هاى تحقيق در من شعله‌ور شد، من به مطالعه‌كتاب‌هايى در رابطه با جهان‌بينى و ايدئولوژى به طور اعم و جهان‌بينى و ايدئولوژى مادى و الهى- اسلام و ساير اديان- پرداختم.

حالا سؤالاتى چند در اين زمينه مطرح مى‌سازم؛ لازم به تذكر است در اين مدت نماز و روزه تمام قضا شده:

الف. نمازهايى كه در سن بلوغ و در مدت تحقيق فوت شده، در صورتى كه مقدار آن‌ها را نمى‌دانم، چگونه و به چه مقدار بايد قضا شود؟