موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٨ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

[سؤال ٢٩٥٦] ١٤٧٧٨٣٤٦

بسمه تعالى‌

محضر مقدس آيت اللَّه العظمى آقاى امام خمينى مدّ ظله العالى‌

مستدعى است پاسخ مسائل ذيل را از نظر احكام نماز و روزه بيان فرماييد مزيد تشكر است: توضيح اين‌كه مسائل ذيل مربوط به كارمندان شركت گاز خانگيران سرخس مشهد است و اين‌ها در مدت يك ماه ٢١ روز سركار اشتغال دارند و بقيه ماه تعطيل و به وطن اصلى خويش در مناطق ايران مراجعت مى‌كنند.

١. گروهى به عنوان دفتردار، آشپز، نگهبان و غيره در خوابگاه‌ها مستقر هستند كه هنگام مسافرت از خوابگاهى به خوابگاه ديگر در همان منطقه به علت اين‌كه بين خوابگاه‌ها گاهى بيش از حد مسافت است، چنانچه مسافرت كرد و برگشت آيا مجدداً نياز به قصد دارد يا خير؟

بسمه تعالى، اگر مسافتى را كه مى‌رود و بر مى‌گردد سفر شرعى باشد در صورتى مى‌تواند نماز را تمام به‌جا آورد كه مجدداً قصد اقامه نمايد.

[سؤال ٢٩٥٧]

٢. گروهى سمت دكتر و مهندسى دارند و مستقر در يكى از خوابگاه‌ها، ولى به عنوان طبابت و سرپرستى، بين خوابگاه‌ها و يا خوابگاه و محل كار (حفارى)- كه فواصل اين نقاط گاهى كمتر و گاهى بيشتر از حد مسافت است- در حركت مى‌باشند، و يا براى استماع به مجالس وعظ و سخنرانى از خوابگاهى به خوابگاه ديگر مى‌روند و بر مى‌گردند آيا اين‌ها مسافر هستند و يا بايد نماز را تمام بخوانند؟

بسمه تعالى، در غير وطن حكم مسافر دارند مگر در محلى قصد اقامه نمايند كه در اين صورت تا سفر شرعى جديدى نكرده‌اند نماز تمام و روزه صحيح است.

٣. گروهى در يك خوابگاه مستقر و محل كار كمتر از مسافت، با احتمال انتقال در هر لحظه به محل‌