موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢٧ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

[سؤال ٣٠١٨] ٦٣٦٣- ٥١٦٥

٣. در مورد مسأله ١٣٤٧ رساله آن حضرت كه فرموده‌ايد: «مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلى بماند، اگر بيش از ده روز در آن‌جا بماند، تا وقتى مسافرت نكرده، بايد نمازش را تمام بخواند و لازم نيست دوباره قصد ماندن ده روز كند». خواهشمندم تعيين فرماييد كه مقصود از مسافرت در اين‌جا، طى كردن حد شرعى است، و يا گذشتن از حد ترخص هم مسافرت محسوب مى‌شود؟

بسمه تعالى، منظور، سفر شرعى به مقدار مسافت است.

[سؤال ٣٠١٩] ١٥٠٢٧٧٦

بسمه تعالى‌

با درود به رهبر كبير انقلابمان امام خمينى و با درود به تمامى شهيدان راه حق و با درود به شما برادران عزيز انقلابى در دفتر امام‌

من يكى از خواهران جنگ‌زده خرمشهرى مى‌باشم كه بر اثر جنگى كه بر اين ملت انقلابى تحميل شده، خانه و كاشانه خود را ترك كرده و به شهر مقدس قم آمدم. بعد از هشت ماه اقامت در قم، به علت انتقال شغل پدر، به انديمشك رفتيم و الآن يازده ماه از زندگى من در انديمشك مى‌گذرد. سؤال من در اين‌جا اين است كه با ورود ما به انديمشك نمازمان به چه صورت مى‌باشد؟ آيا بايد نماز را تمام و يا شكسته بخوانيم؟

آيا وقتى كه ما از انديمشك، قصد رفتن به اهواز را داشته باشيم و بعد از دو روز ماندن در اهواز، به انديمشك برگشتيم، در اين‌جا بايد نماز را به چه شكلى بخوانيم؟

من از موقعى كه به انديمشك آمدم تا به حال، يازده بار از انديمشك به قصد قم و يا اهواز مسافرت كردم و هنگامى كه بر مى‌گردم، اگر تا ده روز قصد سفر نداشته باشم، نمازم را تمام مى‌خوانم و اگر ده روز تمام شد، باز هم براى ده روز ديگر نيت مى‌كنم كه نمازم را تمام بخوانم؛ ولى اگر از سفر برگشتم و قصد ماندن ده روز را ندارم، نمازم را شكسته مى‌خوانم. نمى‌دانم تا اين‌جا كه من نماز خواندم آيا نماز من اشكالى داشته يا