موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٨ - شرايط صحّت و وجوب روزه

[سؤال ٣٦٢٠] ١٨٠- ١٨٥٤

١٠. در ماه رمضان كسانى كه مى‌خواهند به مسافرت بروند بايد از شب نيّت مسافرت داشته باشند يا نه و آيا حكم آن فرق مى‌كند كه از شب قصد سفر داشته باشد يا نداشته باشد؟

بسمه تعالى، فرقى در حكم نيست.

[سؤال ٣٦٢١] ٨٣٧- ١٣١٦

٤. افرادى هستند كه اصفهان وطنشان مى‌باشد و براى كار غير رانندگى، پهلوى راننده مى‌نشينند و براى بررسى تصادفات، اين طرف و آن طرف مى‌روند يا اين‌كه كار دفترى دارند و خلاصه، برنامه آن‌ها چنين است كه ٢٤ ساعت در سگزى هستند و ٢٤ ساعت در اصفهان. نماز و روزه آن‌ها چگونه است؟ و اگر روزه آن‌ها صحيح نيست و نبايد بگيرند، اگر در ماه رمضان چنين كنند، آيا روزه آن‌ها صحيح مى‌باشد يا نه؟ اين افراد در اصفهان سحرى خورده و نيت روزه مى‌كنند؛ بعداً صبح به طرف سگزى مى‌روند و در سگزى مفطر به‌جا نياورده و خلاصه، قبل از ظهر به اصفهان بر مى‌گردند و قصد روزه مى‌كنند و بعد از ظهر دو مرتبه به سگزى بر مى‌گردند.

بسمه تعالى، در وطن و رفت و آمدهاى كمتر از مسافت شرعى، نماز و روزه تمام است و اگر از وطن به مقدار مسافت دور شدند و دوباره قبل از ظهر به وطن برگشتند، در صورتى كه بين راه چيزى نخورده باشند، نيت روزه كنند و صحيح است.

[سؤال ٣٦٢٢] ٨٥٩٣- ١٨٩٠

٧. كسى روزه داشت و به قصد مسافت شرعى از حد ترخص خارج شد ولى به حد مسافت نرسيده برگشت به وطن پيش از ظهر چيزى نخورده آيا بايد قصد روزه كند يا نه؟

بسمه تعالى، بايد روزه بگيرد.