موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٤ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

آهن اصفهان، در شهر مسكونى پولاد شهر ساكن مى‌باشم و فاصله آن تا كارخانه ذوب آهن پانزده كيلومتر مى‌باشد و بين شهر و محل كار، كوه و گردنه وجود دارد. مدت هفت سال است در ذوب آهن مشغول خدمت هستم و پس از خاتمه و يا در صورت انتقال، به شهر شيراز باز خواهم گشت. آيا با وجودى كه اين‌جانب مقلد امام هستم، مى‌توانم قصد وطن كرده و نماز و روزه خود را تمام بخوانم؟

خواهشمند است نسبت به اين مسأله كه سؤال يك نفر نيست؛ بلكه مسأله اشخاصى است كه شرايط من را دارند پاسخ لازم مبذول فرماييد.

بسمه تعالى، در مفروض سؤال، وطن محسوب نمى‌شود و بدون قصد اقامت ده روز در يكى از دو محل، نه در هر دو محل، حكم مسافر داريد.

[سؤال ٢٩٣٣] ١٤٦١١٠٥٧

بسمه تعالى ١٦/ ٩/ ١٣٦١

دفتر امام خمينى مدّ ظله العالى‌

محترماً؛ شخصى از زادگاه خود براى كار به ذوب‌آهن ذغال‌سنگ پابدانا عزيمت و مدت ده سال مشغول كار مى‌باشد و منزلى در پابدانا كرايه كرده؛ هر روز به فاصله دو فرسخ سر كار مى‌رود و شب به منزل بر مى‌گردد، آيا نمازش شكسته است يا تمام، يا اين‌كه سر كار شكسته و منزل تمام است؟

و ضمناً زادگاه اصلى، در فاصله ٦٠ فرسخى طول راه مى‌باشد، آيا نماز وى وقتى كه به زادگاه خودش رسيد تمام است يا خير؟ آن هم در سال چندين نوبت، هر نوبت سه الى پنج يا دو الى شش روز مى‌ماند و بعد به سر كارش مى‌رود، آيا نمازش شكسته است يا تمام؟

بسمه تعالى، در صورتى كه محل كار و منزل مسكونى، دو محل محسوب شود حكم مسافر دارد؛ مگر اين‌كه محل سكونت فعلى را وطن قرار داده‌