موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٠ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)
از اداى خالصانهترين تحيات، از آن امام بزرگوار دو مسأله شرعى را كه مورد احتياج است، استفتا مىنمايم:
١. اگر مردى در قبل از انقلاب به علت ندانستن مسأله شرعيه، نمىدانسته كه مكلف شده است در حالى كه اين فرد در آن زمان مكلف بوده است ولى پدر و مادرش به علت اينكه او ضعيف است و مكلف نشده از روزهاش ممانعت مىكردهاند، بنابراين آيا بر اين فرد كفارات قضاى روزه عمدى واجب است يا اينكه تنها قضاى روزه كافى است؟
بسمه تعالى، در صورتى كه غافل بوده و ملتفت به سؤال نبوده كفاره ندارد.
٢. اگر فردى از ديگرى غيبت نموده، براى توبه كردن بايد از طرف مقابل جلب رضايت نمايد يا اينكه تنها استغفار كافى است؟ در صورت مانع بودن شرم و حيا چه بايد كرد؟
بسمه تعالى، استغفار كافى است.
[سؤال ٣٤٥١] ١٧٠٥٥٠٥٢
بسمه تعالى
پس از عرض سلام و با آرزوى پيروزى هرچه سريعتر رزمندگان اسلام بر قواى كفر صدامى، مسألهاى براى اينجانب مطرح مىباشد كه اميد پاسخ دارم.
١. اينجانب در هشتم رمضان سال ١٣٤٣ متولد شدهام و به اين ترتيب بعد از ١٥ سال، يعنى در هشت رمضان سال ١٣٥٨ برطبق سال قمرى مكلف بودهام و مىبايد روزههايم را مىگرفتم، ولى فراموش كردهام كه آيا نسبت به اينكه سن تكليف، برطبق سال قمرى محاسبه مىشود شك داشتم يا يقين داشتم. پدرم به من مىگفت كه روزههايم را نگيرم؛ زيرا هنوز مكلف نشدهام، ولى من تعدادى از آنها را گرفتم و به ياد ندارم كه چه تعدادى را نگرفتهام. حال سؤال من اين است كه آيا كفاره و قضايى بر من واجب است و چه تعداد را مىبايست قضا و يا كفاره بدهم؟
بسمه تعالى، روزههايى را كه يقين داريد در زمان تكليف نگرفتهايد بايد قضا كنيد؛ و چنانچه در يادگرفتن مسأله كوتاهى نكرده باشيد، كفاره