موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٨٤ - معناى كراهت داشتن اقتداى غير مسافر به مسافر

[سؤال ٣١٥٣] ٢٩٦- ٦٦٤

٢. در رساله آمده است كه از مكروهات نماز است اقتداى كسى كه نمازش را تمام مى‌خواند به كسى كه نمازش را شكسته مى‌خواند و بالعكس، آيا اين فتوا همچنان به قوت خودش باقى است؟

بسمه تعالى، فتوا تغيير نكرده است و منظور از كراهت، قلّت ثواب است و نماز جماعت صحيح است.

[سؤال ٣١٥٤] ٥٤٠٥- ٤٢٠٩

٣. توضيحى براى مسأله ١٤٩٠ در باب مكروهات نماز جماعت بدهيد؛ زيرا اين طور استنباط مى‌شود كه مواقعى كه ما مسافر هستيم، حتى جايى كه نماز جماعت برپا باشد، بايد نمازمان را فرادا بخوانيم و مكروه است كه نمازمان را به جماعت بخوانيم.

بسمه تعالى، منظور از كراهت در اين‌جا اين است كه ثواب اين نماز از جماعت‌هاى ديگر كمتر است؛ پس لازم نيست نماز فرادا خوانده شود، بلكه اين نماز جماعت از نماز فرادا ثوابش بيشتر است.

[سؤال ٣١٥٥] ٤٥٨٦- ١٠٦٩

٢. درباره مسأله شماره ١٤٩٠ رساله عمليه امام در مورد مكروهيت نماز جماعت با مسافر توضيح دهيد كه باتوجه به ضرورت وحدت و نتيجه مؤثر آن منظور از اين مكروهيت و تأثير آن در مقبوليت نماز چگونه است؟

بسمه تعالى، نماز صحيح است، و كراهت به معنى اين است كه ثواب آن از جماعت‌هاى ديگر كمتر است.

[سؤال ٣١٥٦] ١٥٥٩٤٩٤٠

بسمه تعالى‌

مقصود از كراهت در اقتداى شخص غير مسافر به مسافر يا بالعكس چيست؟

بسمه تعالى، مراد اقليت ثواب از جماعت‌هاى ديگر است.