موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٧ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

بسمه تعالى، اگر يقين به ماندن ده روز در يك محل نداشته باشند، نمى‌توانند قصد اقامت ده روز كنند؛ ولى اگر به حال ترديد، سى روز در يك محل ماندند، روز سى و يكم نماز ايشان تمام و روزه‌شان صحيح است.

[سؤال ٢٨٨٥] ١٤٢٨١٤

بسمه تعالى‌

دفتر امام خمينى؛ پس از تقديم عرض سلام، سؤالاتى چند در مسائل شرعى خدمت شما معروض مى‌دارم:

١. در جبهه‌هاى جنگ اگر فرمانده يك دسته بگويد كه ما ده روز نمى‌توانيم و معلوم نيست در اين‌جا بمانيم و افراد تحت فرمان و نظر او خود، عُرفاً تشخيص دهند كه به احتمال زياد ده روز در اين‌جا مى‌مانند و براى رفتن از آن محل، قبل از ده روز احتمال كمى بدهند، در اين صورت آيا مى‌توانند قصد كنند و روزه بگيرند؟ و اگر در اين حالت، قصد كرد و روزه ماه رمضان را به جا آورد، تكليف از او ساقط شده است؟

و اگر در يكى از روزهاى ماه رمضان، در همين صورت، عمداً روزه خود را با چيز حرام باطل كند كفاره جمع بر او واجب مى‌شود؟

بسمه تعالى، در قصد اقامت ده روز، اطمينان به ماندن ده روز لازم است و احتمال، كافى نيست. روزه اگر در واقع صحيح نبوده، افطار آن كفاره ندارد و روزه و نمازى كه خلاف وظيفه مقرّره انجام گرفته قضا دارد.

٢. حكم غنائم جنگى كه در جنگ با كفار بعثى به دست آمده چيست؟

بسمه تعالى، به جز ادوات جنگى، ساير چيزهاى مختصر را رزمندگان مى‌توانند براى خود بردارند؛ مگر آن‌كه منعى از طرف مسئولين مربوطه باشد.

٣. آيا سجده بر مُهرى كه روى آن نقش و نگار و گنبد و نوشتنى است، صحيح مى‌باشد؟ و اگر در سطح مهر ذرّات ريز سياه ببينيم و نفهميم كه لكّه و يا چرك است كه به مقدار كم در سطح مُهر جمع شده است يا آن‌كه در ساختمان خود مُهر وجود دارد، سجده بر آن صحيح است؟ و اگر تشخيص بدهيم كه ذرّات‌