موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٤ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

روزه ما چيست؟ آيا محل‌هاى فوق به عنوان وطن دوم براى ما محسوب مى‌شود؟

بسمه تعالى، با فرضى كه مرقوم داشته‌ايد حكم مسافر داريد و نماز شما قصر است و نمى‌توانيد روزه بگيريد.

[سؤال ٢٩٤٧] ٨٦٠١- ١٢٧٣

٢. چنانچه كسى از مكانى كه وطن او نيست هر روز به محل كار خود برود و حداقل نتواند ده روز در آن‌جا بماند چنين كسى چهار فرسخ رفتن او و برگشتن، با كسى كه اين مسافت را نمى‌رود و فقط از حد ترخص خارج مى‌شود فرق مى‌كند يا خير؟

بسمه تعالى، در هر دو صورت قصد اقامت ده روز در يك محل متحقق نيست.

[سؤال ٢٩٤٨] ٦٥٠٣- ٤٤١٧

٦. مسافرى كه قصد كرده ده روز در مكانى بماند، اگر در ميان ده روز يا بعد از آن بخواهد كمتر از چهار فرسخ از آن مكان خارج شود، نمازش در آن مكان دوم، چه صورت دارد؟

بسمه تعالى، تمام است.

[سؤال ٢٩٤٩] ١٤٧٣٤٩٣٨

بسمه تعالى‌

شخصى در تهران مثلًا در ميدان شوش قصد اقامت ده روزه كرده است و مى‌خواهد به شميران برود؛ آيا قصد اقامت او به‌هم مى‌خورد يا نه؟

بسمه تعالى، اگر از اول قصد داشته كه از محل اقامه در بين ده روز خارج شود و قصد دارد كه بيش از دو ساعت برود يا فاصله به حد مسافت است، قصد، محقّق نشده و نماز او شكسته است و اگر چنين قصدى نداشته و بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى بناى رفتن پيدا كرده، اگر كمتر از مسافت‌