موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٨٦ - شرايط صحّت و وجوب روزه

[سؤال ٣٥٩٥] ١٧٧٥٥٠٤٦

بسمه تعالى‌هشتم رمضان ١٤٠٢ ق‌

محضر مبارك دفتر حضرت امام و مرجع بزرگ عالم تشيع و بنيان‌گذار جمهورى اسلامى ايران، پس از تقديم عرض سلام و دعا، به عرض مى‌رساند كه:

بعضى از كاركنان كارخانه ذوب آهن اصفهان گرچه در اين ماه مبارك رمضان، برنامه كار آن‌ها تغيير كرده و ساعت ١١ از محل كار خارج مى‌شوند، ولى بعضى از آن‌ها كه چندين فرسخ از شهركرد فاصله دارند، حدود يك ساعت و نيم راه را بايد طى كنند؛ در هر حال، بعد از ظهر به وطن مى‌رسند ولى روزه مى‌گيرند و هر چه مسأله و احكام برايشان گفته مى‌شود، آن‌ها در جواب مى‌گويند كه اگر ما در اين ماه مبارك روزه نگيريم، بعداً ديگر موفق به گرفتن قضاى آن نمى‌شويم. لطفاً ما را راهنمايى فرماييد.

بسمه تعالى، در سفر شرعى، روزه صحيح نيست و نماز شكسته است و بايد روزه را در طول سال قضا نمايند.

[سؤال ٣٥٩٦] ١٧٧٦٥٠٣٤

بسمه تعالى ٤/ ٢/ ١٣٦٢

خدمت مرجع اعظم و قائد كبير اسلام و مسلمين، آيت اللَّه العظمى امام خمينى، دام ظله العالى على رؤوس المسلمين‌

معروض مى‌دارم: طلبه‌اى است كه چند سال است به خاطر ضعيف بودن چشم، روزه نگرفته؛ ولى الآن به نظرش رسيده كه اگر از نظر غذا مراعات كند و روزها استراحت كند، ممكن است بتواند روزه بگيرد. از آن مرجع بزرگوار استدعا دارم بفرماييد: در اين صورت، روزه براى او واجب است يا نه؟ و در صورت وجوب، تكليف روزه‌هاى سال‌هاى گذشته چيست؟

بسمه تعالى، اگر خوف ضرر دارد، بايد روزه‌ها را افطار كند؛ و در غير اين‌