موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٠ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل
جمهورى اسلامى ايران، هر نظامى تقريباً مدت سه سال بيشتر يا كمتر، اختيارش در دست ارتش مىباشد و در هر شهرى كه به او گفته شد بايد خدمت كند و اين امكان هم وجود دارد كه در شهر خودم كه تهران مىباشد، بيشتر از مدت سه سال نتوانم خدمت كنم و اكنون در شهر تبريز، مدت نه ماه است كه زندگى مىكنم و فاصله منزل تا محل خدمتم ٢١ كيلومتر مىباشد كه بايد همه روزه اين مسافت را طى كنم؛ يعنى ٢١ كيلومتر بروم و ٢١ كيلومتر برگردم و تا كنون نماز و روزهام را كامل بهجا آوردهام. آيا تبريز و يا شهرهاى ديگر كه بايد در آن خدمت كنم، وطن محسوب مىشود يا نه؟ و مواقعى كه براى گذراندن مرخصى به تهران مىروم، تكليف نماز و روزهام چگونه مىشود؟
خواهشمندم در مورد نماز و روزه ما نظاميان، فتواى شرعى را امر بفرماييد.
بسمه تعالى، در وطن، نماز تمام و روزه صحيح است؛ و در غير وطن، بدون قصد اقامت ده روز در يك محل، نماز قصر است و روزه صحيح نيست؛ و نماز و روزه گذشته چنانچه مخالف وظيفه شرعى انجام گرفته باشد قضا دارد.
[سؤال ٢٨٩٠] ١٤٣١٥٣٩١
بسمه تعالى ٢٨/ ٢/ ١٣٦٢
حضور محترم حضرت امام خمينى، مدّ ظله العالى
محترماً به عرض مبارك مىرساند كه تعدادى از برادران ارتشى كه بعضى تقريباً مدت ده سال و بعضى كمتر و يا بيشتر، از ساير شهرها به ده كيلومترى خرمآباد (بدرآباد) انتقال و مشغول كار هستند تا كنون هم نماز خود را چه در بدرآباد و چه در خرمآباد كه در رفت و آمد بودهاند- كه تقريباً از بدرآباد تا شهر خرمآباد، ده كيلومتر فاصله دارد- تمام خواندهاند و روزه خويش را نيز گرفتهاند؛ ولى تعدادى از روحانيون محترم فرمودهاند: اين برادران كه مدتها در اينجا هستند- چه در خانههاى سازمانى و چه مستأجر و چه خانه خريدهاند- ولى قصد اقامت ندارند و ممكن است سالها هم