موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٧ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

[سؤال ٢٩٩٥] ١٤٩٢١٢٩٩

بسمه تعالى‌

محضر رهبر كبير انقلاب اسلامى، آيت اللَّه العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى‌

چه مى‌فرماييد در اين مسأله شرعيه كه دو تا قريه كه در داخل حد ترخص قرار گرفته است و صداى اذان مى‌رسد و ديوارها تشخيص داده مى‌شود، ليكن در آب و خاك شريك نيستند، به اين معنا كه هر كدام مرزى دارند و حدى دارند و در آب و خاك شراكت ندارند، آيا شخص مبلّغ و غيره مى‌تواند در اين دو قريه مزبور، قصد اقامه كند يا نمى‌تواند؟ جواب مسأله را مرقوم فرماييد كه مورد حاجت است.

بسمه تعالى، در فرض مسأله، در صورتى كه در يكى از دو قريه، قصد اقامت ده‌روز بنمايد، نماز تمام است و رفت و آمد به قريه ديگر مانع ندارد.

[سؤال ٢٩٩٦] ٦٨٩- ١٣٠١

٥. شخصى از وطن خود، به شهرى كه وطنش نيست وارد مى‌شود و در آن شهر قصد ده روز مى‌كند و از اول، قصد دارد كه براى تفريح- كمتر چهار فرسخ- از شهر خارج شود آيا با خارج شدن از شهر، قصدش صحيح است؟

بسمه تعالى، قصد خروج به كمتر از چهار فرسخ، به مقدار يكى دو ساعت ضرر ندارد.

[سؤال ٢٩٩٧] ٨٣٣١- ٥٦٥٧

٣. كسى كه قصد اقامه ده روز در جايى مى‌كند اگر از اول قصدش اين باشد كه هر روز مثلًا به مادون مسافت يك ساعت الى دو ساعت برود و برگردد اين قصد صحيح است يا خير؟

بسمه تعالى، اگر در حين نيت اقامت ده روز قصد كند كه در تمام ده روز روزانه ولو يك ساعت يا دو ساعت از محل اقامت خارج شود صدق اقامت ده روز و ترتب حكم آن محل اشكال است.