موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٦ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل
[سؤال ٢٩٣٥] ١٤٦٣١٣٠٦
بسمه تعالى
با عرض سلام حضور امام عزيزمان و اميد سلامتى وطول عمر ايشان و ظهور هرچه زودتر امام زمان (عج) اميدوارم به سؤالاتى كه براى اينجانب پيش آمده است پاسخ فرماييد:
دخترى هستم متولد تهران، ٢٢ ساله و بيش از ١٣ سال را بيرون از تهران- به علت انتقال پدرم كه كارمند راه آهن است- زندگى كردهام و اخيراً شش سال در اصفهان، البته در جاده شيراز- با تابلوى قبل، ١٢ كيلومترى، و با تابلوى جديد، ٥ كيلومترى اصفهان- كوى كارمندان راهآهن، زندگى كردهام و به علت كمبودهاى بسيارى كه در اين محل وجود دارد براى رفتن به دبيرستان و پس از آن، كلاسهاى ديگر و شركت در جهاد دانشگاهى و به طور كلى كارهايى كه نياز به من بود و شركت در نماز جمعه، بين راهآهن و اصفهان تردّد داشتهام، ولى شبها منزل بودهام و گاهى روزها دو يا سه بار به اصفهان رفته و به راه آهن برگشتهام.
١. با توجه به اينكه منزل ما در محوّطه راه آهن است آيا زمينهاى بسيارى كه اطراف اين منازل، بدون ساختمان و به طور نرده كشيده، وجود دارد نيز مثل منازل محسوب مىشود، براى حساب كردن حد ترخص يا ٢٢ كيلومتر و نيم؟
٢. در فاصله بين راه آهن و اصفهان و در نزديكى محوّطه راه آهن (نردهكشى) پايگاه شهيد وطنپور (هوانيروز) وجود دارد كه زمينهاى بسيارى را تقريباً متصل به شهر، نردهكشى كردهاند و متعلق به هوانيروز است، آيا هوانيروز مثل شهر محسوب مىشود يا بيابان؟
٣. با توجه به اينكه در اين مدت شش سال، روزهها را گرفته و نمازها را درست خواندهام، اگر نماز و روزه ما نماز و روزه مسافر بوده، آيا بايد تجديد شود (شكسته خوانده شود و روزهها گرفته شود)؟ و مىدانستهام نماز و روزه مسافر شكسته است،