موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٩ - دومين قطع كننده سفر قصد ماندن ده روز در يك محل

١. حقير در نگهدارى دستگاه‌هاى رادار كار مى‌كنم. دستگاه‌هاى رادار عموماً در ارتفاعات كوه‌ها و تپه‌ها مستقر مى‌گردد و در اكثر ايستگاه‌هاى رادار، محل مسكونى با محل كار فاصله بيش از چهار فرسنگ را دارد. با توجه به اين‌كه مدت خدمت مقرر ما در نيروى هوايى در همين شرايط مى‌گذرد و دور از موطن اصلى است، نحوه اداى نماز و روزه به چه صورت خواهد بود؟ در صورتى كه حالت مسافر را داشته باشيم، با توجه به اين‌كه ساليانه حداكثر ٣٠ يا ٤٥ روز مرخصى داريم و معمولًا در دو سه نوبت داده مى‌شود، نحوه اداى روزه به چه صورت است؟

٢. در حال حاضر ٥ كيلومترى شرق شهر بندر عباس محل سكونت ما است و محل كارمان در غرب شهر مى‌باشد كه فاصله محل كار و محل زيست، ٢٢ كيلومتر است و به علت وجود شهرك‌ها، شركت‌ها و ساختمان‌هاى موجود اطراف شهر، تشخيص حدود شهر مشكل است و نظرات روحانيون موجود، متفاوت است، نظر جناب‌عالى در مورد نماز و روزه ما چيست؟

خدايا خدايا تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار، والسلام‌

بسمه تعالى، محل كار و محل سكونت اگر وطن شما نيست، بدون قصد اقامت ده روز در يك محل، نماز قصر است و روزه صحيح نيست و قضاى روزه ماه رمضان نبايد از ماه رمضان سال بعد به تأخير افتد.

[سؤال ٢٩٢٦] ١٢٣٢- ٣٩٩٢

٢. من در يكى از روستاها كه پنجاه كيلومتر با وطنم فاصله دارد مشغول انجام وظيفه هستم و هر هفته قصد ده روز مى‌نمايم و نمازم را آن‌جا تمام مى‌خوانم ولى اكثر اوقات براى كارهاى جزئى- مثلًا آوردن نان- به خانه‌ام مى‌روم؛ آيا نماز من اشكالى دارد؟

بسمه تعالى، اگر مى‌دانيد بين ده روز، از روستا به وطن بر مى‌گرديد، نمى‌توانيد قصد ده روز كنيد.