٢. شاطر نانوايى به خاطر گرماى بيش از حد تنور روزه‌اش را مى‌خورد و مى‌گويد كه با اين گرماى هوا و گرماى تنور نمى‌توانم روزه بگيرم و شايد هم در زمستان قضاى روزه را بگيرد. آيا او مجاز است كه اين كار را مى‌كند؟ يعنى هر فردى كه امثال چنين شغل‌ها را دارا بود، مى‌تواند در اين فصل روزه نگيرد؟ به هر حال، شاطر نانوا و امثالهم چه كار بايد بكند؟

بسمه تعالى، عذر مزبور، مجوز افطار نيست.

٣. حوضچه‌اى كر نيست ولى به وسيله باز كردن شير آب متصل به لوله‌كشى شهر، حكم آب جارى را پيدا كرده و مورد استفاده قرار مى‌گيرد. اگر قبل از باز كردن شير آب، دست نجس خود را وارد حوضچه كنيم، مسلماً آب حوضچه نجس مى‌شود. چنانچه آب حوضچه رنگ و بوى نجاست به خود نگرفته باشد، آيا تنها با باز شدن شير و وصل شدن جريان آب شهر، آب اين حوضچه پاك مى‌شود يا اين‌كه بايد آن آب را خارج كرد؟

بسمه تعالى، به احتياط واجب بايد آب لوله، ممزوج با آب قليل متنجس شود تا پاك گردد.

٤. بعضى‌ها چون زخم معده دارند روزه نمى‌گيرند. آيا تشخيص اين مرض توسط هر پزشكى قابل قبول حضرت امام مى‌باشد يا اين‌كه بايد پزشك مورد نظر، متعهد و پرهيزگار باشد؟

بسمه تعالى، قول پزشك اگر موجب اطمينان باشد كفايت مى‌كند.

٥. امام جماعت و قاضى هر دو بايد عادل باشند. ميزان اين عدالت براى هر دو يكى است؟ و اين‌كه مى‌گويند كسى كه گناه كبيره نكرده و در گناهان صغيره هم اصرار نورزد عادل است، درست مى‌باشد يا خير؟

بسمه تعالى، طرق تشخيص عدالت، در رساله مذكور است.

٦. بعضى از وقت‌ها (مثلًا در محيط مدرسه) تمام معلمين يك معلمى را قبول دارند كه عادل است و او را به عنوان امام جماعت انتخاب مى‌كنند؛ اما خود آن معلم انكار مى‌كند؛ چون خودش، خودش را بهتر مى‌شناسد و لذا مى‌داند كه عادل نيست. در اين مواقع اگر مسئوليت امام جماعت را با اصرار ديگران و انكار خود قبول كند (با توجه به اين‌كه مى‌داند عادل نيست)، اشكال دارد يا خير؟

بسمه تعالى، ميزان، تشخيص مأمومين است؛ اگر چه كسى كه خود را عادل نمى‌داند، احتياط مستحب آن است كه امامت نكند.

٧. اگر انسان بعد از اذان مغرب نمازش را نخواند و بخوابد؛ مثلًا پس از يك ساعت بيدار شده و نماز مغرب و عشا را بخواند، آيا به غير از اين‌كه از فضيلت نماز اول وقت محروم شده، معصيت ديگرى هم كرده است؟ يعنى اين نوع خوابيدن اشكال دارد يا خير؟