موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣١ - آنچه بر روزهخوارى مترتب مىشود (قضا، كفاره و تعزير)

[سؤال ٣٤٧٤] ٣٣١- ٧٣٧

٢. اگر مسلمانى در زمان طاغوت، در اثر ناآگاهى و سستى ٥ سال يعنى ٥ ماه رمضان را روزه نگرفته و روزه را خورده، لطفاً با توجه به اين‌كه اگر بخواهد براى هر يك روز، ٦٠ روز روزه بگيرد، تعداد آن روزها به ٩٠٠٠ روز مى‌رسد و اين برايش ممكن نيست، در اين مورد توضيح بفرماييد كه آيا بايد ٩٠٠٠ روز روزه بگيرد و يا اين‌كه كفاره دهد؟

بسمه تعالى، اگر از روى علم و التفات روزه نگرفته، بايد كفاره بدهد و در كفاره، روزه گرفتن معين نيست و مى‌تواند براى هر روز شصت مسكين اطعام كند.

[سؤال ٣٤٧٥] ١٧١٤٤٥٨٣

بسمه تعالى‌

محضر مقدس امام بزرگوار، حضرت آيت اللَّه العظمى خمينى، دام ظله العالى‌

١. اگر چنانچه فردى هشت كفاره روزه، كفاره جمع بدهكار باشد و گرفتن ١٦ ماه روزه برايش مشكل باشد و يا اگر بخواهد در مدت طولانى مثلًا ١٦ سال بگيرد، بترسد كه نتواند موفق شود؛ آيا جناب‌عالى اجازه مى‌فرماييد كه به جاى گرفتن روزه پول پرداخت نمايد؟

بسمه تعالى، در كفاره جمع، به جاى شصت روز روزه چيز ديگر كفايت نمى‌كند.

٢. اگر فردى يقين داشته باشد كه بايد سى روز كفاره جمع را دنبال هم بگيرد و گرفت و بعد فهميد كه سى و يك روز بايد دنبال هم بگيرد؛ آيا اين سى روز روزه را كه گرفته از بين خواهد رفت و كفاره را بايد از سر بگيرد يا خير لازم نيست؟

بسمه تعالى، اگر جاهل قاصر بوده كه عذر صادق باشد اشكال ندارد؛ ولى بعد از آن‌كه متوجه شد، بايد فوراً يك روزه را بگيرد.