موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٩ - حكم ترديد در اعراض از وطن

مذكور، بعد از گذراندن مدت ١٨ سال در زادگاه و موطن اصلى خود، به عنوان تحصيل، عازم مثلًا تهران گرديده و فعلًا نيز بعد از اقامت مدت ٥ سال در تهران، مردد است؛ يعنى در حال ترديد است كه آيا بعد از اتمام تحصيلات بايد به شهرستان خود برود و يا در تهران باشد. بنا براين، تكليف نماز و روزه اين فرد، در حال حاضر در تهران و زادگاه وى به چه صورت است؟

٣. فرد مذكور اگر هم تصميم داشته باشد كه بعد از اتمام تحصيلات به زادگاه خود برود، تكليف نماز و روزه‌اش در حال حاضر، در خود تهران و زادگاهش به چه نحو است؟

بسمه تعالى، در زادگاه، تا از آن اعراض نكرده، حكم وطن مترتّب است. و در محل تحصيل، حكم مسافر دارد و بدون قصد اقامت ده روز در يك محل، نماز و روزه قصر است.

[سؤال ٢٨١٢] ١٣٨٤٧٨٩

بسمه تعالى ٣٠/ ٨/ ١٣٦١

محضر حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، مدّ ظله العالى، سلام عليكم‌

اين‌جانب كارمند بهدارى آذربايجان شرقى اعزامى به هشترود مى‌باشم، از تبريز تا هشترود از هشت فرسخ بيشتر مى‌باشد و برنامه شيفت كارم را ماهانه مى‌نويسند كه گاهى بدون توقفِ ده روز، در محل خدمتم به سر مى‌برم- مثلًا شش روز در محل خدمت- و بدون توقفِ ده روز، در محل وطنم تبريز به سر مى‌برم- مثلًا سه و چهار روز- و گاهى ده روز كامل يا بيشتر در محل خدمت به سر مى‌برم و در وطنم سه و چهار روز هستم كه در اين فرض، در محل خدمتم ده روز، كامل است ولى در وطنم كامل نمى‌باشد. اين‌جانب مطابق رساله احكام امام خمينى عمل مى‌كنم؛ در صورتى كه يك عده از دوستانم و همكارانم قبول نمى‌كنند و مى‌گويند كه شهرستان هشترود (محل خدمت) برايم وطن حساب مى‌شود.