موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦١ - نحوه اداى كفاره روزه

آن شخص به اختيار خود آن را خرج كند؟

بسمه تعالى، كفايت نمى‌كند.

[سؤال ٣٥٤٠] ٤٥٨٣- ١٧١٤

٢. اگر فردى يقين داشته باشد كه بايد سى روز كفاره جمع را دنبال هم بگيرد و گرفت و بعد فهميد كه سى و يك روز بايد دنبال هم بگيرد؛ آيا اين سى روز روزه را كه گرفته از بين خواهد رفت و كفاره را بايد از سر بگيرد يا خير لازم نيست؟

بسمه تعالى، اگر جاهل قاصر بوده كه عذر صادق باشد اشكال ندارد؛ ولى بعد از آن‌كه متوجه شد، بايد فوراً يك روزه را بگيرد.

[سؤال ٣٥٤١] ١٨٤٩- ١٦٧١

٢. تشخيص اين‌كه كسى مى‌تواند كفاره را به‌جا آورد- مثلًا شصت روز روزه بگيرد- با خود شخص است يا با عرف مردم؟ و يا به هر كدام آن‌ها مى‌شود عمل كرد؟

بسمه تعالى، تشخيص آن با خود مكلف است.

[سؤال ٣٥٤٢] ١٧٤٨١٢٤٤

بسمه تعالى ١١/ ١٠/ ١٣٦١

محضر مبارك حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران و مرجع عالى‌قدر، سلامٌ عليكم، ضمن آرزوى طول عمر شريف آن حضرت، تمنا دارم به سؤالات زير پاسخ فرماييد:

١. اگر كسى يك روز از روزه‌هاى ماه مبارك رمضان را عمداً بخورد و بعد، كفاره آن روز را ٦١ روز روزه نتواند بگيرد و بنده هم نتواند بخرد و آزاد كند و ٦٠ مسكين هم نباشد كه طعام دهد، آيا مى‌تواند آن مقدار خوراكى را به يك خانواده فقير بدهد يا نه؟

بسمه تعالى، كفايت نمى‌كند و بايد به شصت مسكين اطعام كند.