موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١ - مراد از وطن، احكام و اقسام آن
اين شهر را نمودم؛ البته تا زمانى كه در ذوب آهن كار بكنم. و در طول اين مدت، هر موقع مشكلات زياد مىشده آرزو كردهام كه كاش در شهر خودم- دزفول- كار مناسب فراهم بشود و به آنجا بروم و اگر كار پيدا بشود خواهم رفت.
در ابتداى ورود به اصفهان، با پرسش از بعض روحانيون محترم و مورد اعتماد، اين مسأله برايم حتمى شد كه مىتوانم اصفهان را وطن دوم خود قرار دهم؛ ولى حدود يك هفته پيش شنيدم كه نمىتوانم اصفهان را وطن قرار بدهم. با توجه به اينكه اقامت بنده در اصفهان، بستگى به ادامه كار در ذوب آهن دارد- كه حدود پنجاه كيلومترى آن است- آيا مىتوانم آنجا را وطن دوم خود محسوب كنم؟
بسمه تعالى، در اصفهان اگر قصد زندگى دائم نداريد، آنجا وطن شما محسوب نمىشود و بدون قصد اقامت ده روز، حكم سفر مترتّب است.
٢. در اين مدت، در اصفهان و دزفول نماز را تمام خواندهام و در ذوب آهن، نماز را قصر بهجا آوردهام.
آيا نماز و روزه بنده در اين مدت درست بوده است؟ اگر خداى نكرده درست نبوده، تكليف بنده چيست؟
بسمه تعالى، نماز و روزه تمام، در وطن صحيح است و در غير وطن، بدون نيت اقامت ده روز صحيح نيست. و هر مقدار از نماز و روزه كه مخالف با وظيفه مقرّره انجام گرفته، قضا دارد.
[سؤال ٢٦٧٦] ١٣٠٣٧٧٣
بسمه تعالى ١٨/ ٩/ ١٣٦١
مسئول محترم دفتر امام خمينى، سلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته، لطف فرماييد سؤالات را كتباً جواب فرماييد.
١. فردى است كه اهل ورامين مىباشد و در ورامين منزل دارد و حداقل هفتهاى يكبار و يا ده روز يكبار به ورامين مىرود و تصميم دارد هر موقع فرصتى مناسب پيش آيد- بازنشستگى و غيره- به ورامين برود؛ ولى فعلًا در تهران است. نماز و روزه چه حكمى دارد؟
بسمه تعالى، در ورامين، حكم متوطّن و در تهران، حكم مسافر دارند.