یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٠ - خوارج

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٣٧٠

«طلب الباطل فادرکه». پس به خاطر معاویه آنها را نکشید.)

به قول صاحب عقدالفرید:

اهل عقیده بودند نه منافق:

لیس فی الافراق (جمع الجمع لفرقة) کلها رشد بصائر! من الخوارج و لا اشد اجتهاداً و لا اوطن نفساً علی الموت، منهم الذی طعن فانقذه الرمح فجعل یسعی الی قاتله و یقول: عجلت الیک رب لترضی.

فداکاری:

و ارسل معاویة رجلًا الی ابنه من الخوارج ینصحه بالرجوع الی قتال معاویة فابی فاداره فصمّم فقال له: ای بنی اجبتک بابنک لعلک تراه و تحق الیه. فقال له: یا ابت انا واللَّه الی طعنة نافذة اتقلب فیها علی کعوب الرمح اشوق منی الی ابنی.

١١. ادبیات خوارج (فجرالاسلام، صفحه ٢٦٦، و ضحی الاسلام، جلد ٣) ١٢. در فجرالاسلام، صفحه ٢٦١ میگوید: فِرق عمده خوارج عبارت بودند از: ازارقه، نجدات، اباضیه، صفریه.

١٣. ضحی الاسلام، جلد ٣، صفحه ٢٣١:

هم- خوارج- بهذا علی النقیض من الشیعة فی امرین اساسیین [١]:

١. فبینا یقدس الشیعه علیاً یکفره الخوارج و یرون عبدالرحمن بن ملجم من خیر البریة و یقول احدهم و هو عمران بن حِطّان [٢]: