یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٧ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ١٣٧

و اما الکفان فعندنا کما فی لف لا یجب سترهما فی الصلوة بل عن المعتبر و المنتهی نسبته الی علمائنا بل فی کره و جامع المقاصد و عن الروض الاجماع صریحاً علیه ... و اما القدمان فالمشهور بین الاصحاب نقلًا و تحصیلًا ذلک ایضاً من غیر فرق بین ظاهرهما و باطنهما ...

٣. حاصل آنچه از عبارات جواهر در صلوة استفاده میشود چند چیز است:

الف. رأی خودش بر استثناء وجه، کفین و قدمین (ظاهرهما و باطنهما) در صلوة و در ضمن استدلال میفهماند که مستثنیات مذکوره از عورت بودن مستثنی است و قهراً ستر آنها مطلقاً لازم نیست.

ب. از منتهی حکایت شده است: «بدن المرئة الحرة عورة بلاخلاف» و صاحب جواهر آن را حمل میکند بر ما عدا الوجه.

ج. مسأله جواز نظر به وجه و کفین را خلافی میداند و به باب نکاح احاله میکند.

عبارت «جواهر» در نکاح

١. و لاینظر الی الاجنبیة الّا لضرورة. نعم یجوز عند جماعة ان ینظر الی وجهها و کفیها ... و قیل لایجوز مطلقاً و اختاره الفاضل فی کره و غیره لاطلاق ایة الغض و معلومیة کون المرئة عورة بل فی کنز العرفان تعلیل ما اختاره من التحریم باطباق الفقهاء علی ان بدن المرئة عورة الّا علی الزوج و المحارم ... فلا ریب فی ان ترک النظر احوط و اقوی ...

٢. از عبارت نکاح چند استفاده میشود: