یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩١ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٩١

به کوی میکده گریان و سرفکنده روم چرا که شرم همی آیدم ز حاصل خویش

نه عمر خضر بماند نه ملک اسکندر نزاع بر سر دنیی دون مکن درویش

بدان کمر نرسد دست هر گدا حافظ خزانهای به کفآور ز گنج قارون بیش

شاهد بحث این بیت است که میگوید: خیال حوصله بحر میپزد هیهات ...

تناقضهای ظاهری در حافظ

١. از طرفی تحیر و تردید در حکمت بالغه و از طرفی جزم و یقین و اعتراف به حکمت بالغه ٢. از طرفی جبرگرایی و از طرفی ادعای زیر و رو کردن چرخ و فلک و مافوق اختیار ٣. از طرفی حداکثر استغنا و آزادگی و از طرفی حداکثر تملق و چاپلوسی ٤. از طرفی نقدگرایی و از طرفی آینده نگری و مزرع سبز فلک دیدن و به یاد کشته و هنگام درو افتادن ٥. از طرفی تظاهر و تجاهر به فسق و مباهات به آن و از طرفی دستور «مکن به فسق مباهات» و دعوت به تقوا و شب زنده داری و نیاز نیمشب ٦. از طرفی ادعای اینکه فرض ایزد بگذاریم و کاری که گویند روا نیست نگوییم رواست و از طرف دیگر همه دعوت به نارواییها ٧. از طرفی قدح صوفی و از طرفی مدح او (رجوع به ورقههای «حافظشناسی»).