یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٨ - خوارج

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٣٧٨

اصل حکمیت را خطا نمیدانست و از آن دفاع میکرد. آخر کار نگفت که این مثلًا معصیتی بود و نبایست بشود و به زور شد و من آن را تخطئه میکنم، دیگر نباید هیچ وقت تکرار شود، بلکه از آن دفاع کرد، گفت اصل کار خطا نیست.

عقیده علی درباره حکمیت:

در کامل مبرّد، جلد ٢ مینویسد که خوارج بعد از آنکه استتابه کردند علی را، او یک بار که فرمود: استغفر اللَّه من کل ذنب خوارج قانع شدند و بعد شهرت دادند که علی حکمیت را گمراهی میداند. این خبر را اشعث بن قیس به حضرت داد. فوراً رفت بالای منبر و فرمود:

اینطور نیست، من حکمیت را ضلالت نمیدانم.

سه مرحله در حکمیت صفین:

پس بحث در حکمیت در سه مرحله بود: یکی اینکه اصل پیشنهاد اصحاب معاویه غدر است. در این قسمت علی علیه السلام اصرار و پافشاری کرد. دیگر اینکه اگر بنا شود حکمیت باشد، ابوموسی اشعری صالح نیست. علی علیه السلام ابوموسی را صالح نمیدانست. سوم تخطئه اصل حکمیت است. در این قضیه باز علی اصرار دارد که اصل حکمیت خطا نیست. این قسمت است که از نظر ما که شیعه هستیم و امامت را انتصابی و نصی میدانیم، قابل بحث است که چگونه علی علیه السلام تسلیم شد و از آن دفاع کرد.

شعر ابن ملجم:

٢٧. این رباعی را کامل مبرّد و مروج الذهب مسعودی به ابن ملجم نسبت میدهند بعد از آنکه قطام به او به عنوان مهر ازدواج پیشنهاد کرد سه هزار درهم و بندهای و کنیزی و قتل علی علیه السلام: