یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٥٦ - خطابه و منبر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٣٥٦

لوسی و خودخواهی و خودبینی و نازپروردگی بود و هم تاریخ از نازپروردگی او حکایت میکند- همچنان که در دفتر طف گفتیم- یزید بود. یزید به تمام معنی یک نفر نازپرورده بود، نه حسین بن علی علیه السلام. ما روی اخلاق مخصوص و روحیه مخصوص یزیدپسندی خودمان صفت یزید را به امام حسین دادهایم.

٣٦. ماده ٨ قطعنامه اولین کنگره انجمنهای اسلامی ایران که در ربیع الاول ١٣٨١، شهریور ١٣٤٠ در تهران تشکیل شده این است:

باید روش تبلیغی در مسائل اسلامی از صورت کلی و نقل حوادث تاریخی اسلامی و شرح حال پیشوایان دینی از جنبه صرف تیمّن و درک ثواب، خارج و به کیفیتی درآید که در ذهن مستمع قدرت انطباق با حوادث جاری روز و اتخاذ خط مشی صحیح ایجاد شود.

تبلیغات دینی نباید جنبه شخصی داشته باشد، یعنی به صورت دلالی برای اشخاص و یا اعمال غرض برای اشخاص دیگر درآید، و نباید آنقدر هم کلی و دور از روح زمان باشد که حتی تصور انطباق با وضع حاضر هم در اذهان پیدا نشود.

به هر حال باید این مسأله عنوان شود که آیا تبلیغ باید کلی باشد یا جزئی، و راه وسط و معتدل کدام است؟

١. سخن مَقدسی در احسن التقاسیم راجع به خراسان در زمان سامانیان:

و رسومهم تخالف رسوم اقالیم العرب فی اکثر الاشیاء، فللمؤذنین سریر قدام المنبر یؤذنون علیه بتطریب و الحان و یذکرون بلادفاتر.