یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٩ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ١٢٩

ندارد.

در کتاب النکاح میگوید:

النظر اما ان یکون لحاجة او لا. الاول ان یکون لحاجة فلایجوز للرجل النظر الی الاجنبیة التی لایرید نکاحها فی ما عدا الوجه والکفین، فاما الوجه و الکفان فان خاف الفتنة حرم ایضاً لقوله تعالی: «قل للمؤمنین یغضوا من ابصارهم» و ان لم یخف الفتنة قال الشیخ (ره) انه یکره و لیس بمحرم لقوله تعالی: «ولا یبدین زینتهن الّا ما ظهر منها» و هو مفسر بالوجه والکفین و هو قول اکثر الشافعیة و لهم قول آخر انه یحرم لاتفاق المسلمین علی منع النساء من ان یخرجن مسافرات و لو حل النظر لنزلن منزلة الرجل و لان النظر الیهن مظنة الفتنة و هی محل الشهوة فاللائق بمحاسن الشرع حسم الباب والاعراض عن تفاصیل الاحوال کالخلوة بالاجنبیة و لان الخثیعمة اتت رسول اللَّه بمنی فی حجة الوداع تستفیه فی الحج وکان الفضل بن عباس ردیف رسول اللَّه، فاخذ ینظرالیها و تنظرالیه، فصرف النبی وجه الفضل عنها و قال: رجل شاب و المرأة شابة فخشیت ان یدخل بینهما الشیطان. و هو الاقوی عندی.

از مجموع آنچه نقل شد معلوم شد که علامه برخلاف آنچه در مستمسک، جلد ٥ به ایشان نسبت داده ستر وجه و کفین را واجب نمیداند بلکه نظر را حرام میداند.

در مستند، جلد دوم، صفحه ٢٧٠ میگوید:

و منها النظرالی وجه سائرالنساء الاجنبیات و اکفهن فانه یجوز ولوکان مکروه عندالشیخ فی النهایة و التبیان و کتابی الحدیث بل الکلینی و جماعة من المتأخرین.

ص ٢٧١: فالمسألة بحمداللَّه واضحة.