یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٧ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ١١٧

الف. برطرف کردن مو از بدن ب. پوشیدن سر برای مرد که آفتاب نخورد ج. پوشیدن صورت برای زن که آفتاب نخورد د. استظلال در حال سیر ه. ناخن گرفتن و. در آیینه نگاه کردن ز. پوشیدن لباس دوخته ح. پوشیدن چیزی که تمام پشت پا را بپوشاند ولی آنچه در اصل احرام است که انسان با گفتن لبیک محرم میشود، همچنان که با تکبیرة الاحرام وارد نماز میشود، [اینکه] در تمام این مدت در حال عبادت است و یک عبادت مداوم است. از یک نظر محرمات نماز بر محرم حج جایز است از قبیل: غذا خوردن، خوابیدن، خندیدن، انحراف از قبله، و علتش هم معلوم است. نماز یک عبادت پنج دقیقهای است، و عمره و حج عبادت چند روزه.

در بعضی قسمتها مشترک است از قبیل اینکه نیت لازم است، لباس نباید غصبی باشد و یا [از] غیر مأکول اللحم باشد و یا برای مرد حریر خالص باشد و یا نجس باشد.

بعضی قسمتها از مختصات حج است، از قبیل اینکه با دو قطعه ساده از لباس ندوخته محرم شوند، سرها برهنه باشد، پاها کفش و جورابی که پشت پا را بپوشاند نداشته باشد. اینجاست که تمام فوارق فقیر و غنی، درجهدار و بیدرجه، فوارق زبان و لغت، جنس و لون و نشانههای اقلیمی و غیره ذوب میشود و همه مسلمانان حاضر در این عبادت اجتماعی یک لباس و یکرنگ میشوند.

تن از آلایش هررنگ بشو همچو مسیح تا ببینی که دراین خم همه همرنگ همیم

روح احرام تمرین به ترک محللات [است،] که بعضی از آنها مستحباتند، برای اینکه آمادگی کامل برای انضباط پیدا شود برای تقویت حس مقاومت.