مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٠ - آفات نهضت

کلیت پیدا کرده که میگویند: «انقلاب فرزندخور است.» گویی خاصیت انقلاب این است که همینکه به نتیجه رسید فرزندان خود را یکیک نابود سازد. ولی انقلاب فرزندخور نیست، غفلت از نفوذ و رخنه فرصتطلبان است که فاجعه به بار میآورد.

جای دوری نمیرویم. انقلاب مشروطیت ایران را چه کسانی به ثمر رساندند؟

و پس از به ثمر رسانیدن، چه چهرههایی پستها و مقامات را اشغال کردند؟ و نتیجه نهایی چه شد؟

سردار ملیها و سالار ملیها و سایر قهرمانان آزادیخواه، همه به گوشهای پرتاب شدند و به فراموشی سپرده شدند و عاقبت با گرسنگی و در گمنامی مردند، اما فلان الدولهها که تا دیروز زیر پرچم استبداد با انقلابیون میجنگیدند و طناب به گردن مشروطهچیان میانداختند، به مقام صدارت عُظمی رسیدند و نتیجه نهایی، استبدادی شد به صورت مشروطیت.

فرصتطلبی تأثیر شوم خود را در تاریخ صدر اسلام نشان داد. در دوره عثمان، فرصتطلبان جای شخصیتهای مؤمن به اسلام و اهداف اسلامی را گرفتند، طریدها وزیر شدند و کعبالاحبارها مشاور، و اما ابوذرها و عمارها به تبعیدگاه فرستاده شدند و یا در زیر لگد مچاله شدند.

چرا قرآن کریم میان انفاق و جهاد قبل از فتح مکه و انفاق و جهاد بعد از فتح مکه و در حقیقت میان مؤمنِ منفقِ مجاهدِ قبل از فتح و مؤمنِ منفقِ مجاهدِ بعد از فتح فرق میگذارد:

لا یسْتَوی مِنْکمْ مَنْ انْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَ قاتَلَ اولئِک اعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذینَ انْفَقوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلوا وَ کلًاّ وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنی وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلونَ خَبیرٌ [١].

آنان که پیش از فتح، انفاق و جهاد کردند (با دیگران) همانند نیستند. آنان از نظر درجه بزرگترند از کسانی که بعد از فتح انفاق و جهاد کردند و خداوند به همه وعده نیکی داده و خداوند به آنچه میکنید آگاه است.