و مردند و مات و فات شدند. پدر و مادرش که متدیناند و حاضر نیستند هیچ چیز برخلاف دین و ایمان بشنوند و از آن طرف هم میبینند عزیزشان این طور حرف میزند ناراحت میشوند، میگویند: وَیلَک امِنْ انَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌ وای بر تو! انکار نکن، وعده خدا حق است.

یکی از دردناکترین امور این است که پدر و مادر متدین ببینند فرزند عزیزشان بیدین شده و از او ردّه و ارتداد و کفر ببینند. در این وقت است که فریاد استغاثهشان به آسمان بلند میشود. وَ هُما یسْتَغیثانِ اللَّهَ. اما او میگوید: ما هذا الّا اساطیرُ الْاوَّلینَ اینها افسانههایی است که گذشتهها درست کردهاند.

این آیات مظهر دو نسل مختلف بود، یکی حالت یک نسل صالح را بیان میکند و یکی حالت یک نسل فاسد را. حالا ببینیم نسل جوان ما چطور است.

نسل جوان امروز

نسل جوان ما مزایایی دارد و عیبهایی. زیرا این نسل یک نوع ادراکات و احساساتی دارد که در گذشته نبود و از این جهت باید به او حق داد. در عین حال یک انحرافات فکری و اخلاقی دارد و باید آنها را چاره کرد. چاره کردن این انحرافات بدون در نظر گرفتن مزایا یعنی ادراکات و احساسات و آرمانهای عالی که دارد و بدون احترام گذاشتن به این ادراکات و احساسات میسر نیست. باید به این جهات احترام گذاشت. رودربایستی ندارد؛ در نسل گذشته فکرها این اندازه باز نبود، این احساسات با این آرمانهای عالی نبود. باید به این آرمانها احترام گذاشت. اسلام به این امور احترام گذاشته است. اگر ما بخواهیم به این امور بیاعتنا باشیم محال است که بتوانیم جلو انحرافهای فکری و اخلاقی نسل آینده را بگیریم. روشی که فعلًا ما در مقابل این نسل پیش گرفتهایم که روش دهانکجی و انتقاد صِرف و مذمّت است و دائماً فریاد ما بلند است که سینما این طور، تئاتر این طور، مهمانخانههای بین شمیران و تهران این طور، رقص چنین، استخر چنان، و دائماً وای وای میکنیم درست نیست. باید فکر اساسی برای این انحرافها کرد.

درد این نسل را باید درک کرد

فکر اساسی به این است که اول ما درد این نسل را بشناسیم، درد عقلی و فکری،