وقتی که ما مثلا یک فکر مارکسیستی را با رنگ اسلامی عرضه داشتیم، یک فکر اگزیستانسیا لیستی را با روکش اسلامی عرضه داشتیم، در ابتدا مردم میپذیرند ولی این امر برای همیشه مکتوم نمیماند، افرادی پیدا میشوند اهل فکر و مطالعه و میآیند دزدیگیری میکنند: فلان حرفی که شما به نام اسلام میزنید مال اسلام نیست؛ این اسلام است، این قرآن است، این سنت پیغمبر است، این فقه اسلام است، این اصول معتبر اسلامی است، این هم حرفی که شما میزنید؛ این را شما از مارکسیسم گرفتهاید، یک روکش اسلامی هم رویش کشیدهاید. بعد همینهایی که رو به اسلام آوردهاند با شدت بیشتری از اسلام گریزان خواهند بود. این است که این مکتبهای التقاطی به عقیده من ضررشان برای اسلام از مکتبهایی که صریحا ضد اسلامی هستند اگر بیشتر نباشد کمتر نیست.

به حق یک مجرم نیز نباید اجحاف شود

پس راه آینده ما همان راه گذشته ماست که انقلاب طی کرده، راه عدالت اجتماعی در ظلّ اسلام [و آزادی و استقلال در ظلّ اسلام.] واقعا نباید در دولت اسلامی ظلمی واقع شود، واقعا نباید اجحافی به حق کسی بشود. به حق یک مجرم هم نباید اجحاف شود ولو یک مجرم مستحقالقتل. واقعا ما حق داریم از یک عده از جوانهاگله کنیم. در عین این که ما احساسات آنها را تقدیر میکنیم ولی در عین حال این مقدار هم حق گلهگذاری از آنها داریم که اینها آنچنان حس انتقامجوییشان نسبت به مجرمها شدید است که گاهی سخنانی میگویند که با منطق احساسات جور در میآید نه با منطق اسلام. یک وقتی رفته بودیم خدمت جناب آقای مهندس بازرگان در نخستوزیری برسیم. دیدم پاسدارانی که آنجا بودند با هم حرف میزنند. انتقاد داشتند از این اعدامهایی که فعلا وجود دارد، میگفتند چرا گلولهها را به اینها حرام میکنند، مگر اینها ارزش گلوله خوردن دارند؟! بروند اینها را زنده بریزند در دریا. ضمن این که ما احساسات پاک این افراد را تقدیر میکنیم باید بگوییم که اسلام این گونه نیست. از نظر اسلام مجرمی که هزارها نفر را کشته و هزارها جنایت کرده است که اگر بنای اعدام بخواهد باشد صد بار باید اعدام شود در عین حال همو هم حقوقی دارد و حق او نباید نادیده گرفته شود.

ما هزار و سیصد سال است از مکتب علی این درس را میآموزیم که ابن ملجم