درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٨٣ - ٤ على بن محمد سمرى

روايت‌ها،حكايت از آن دارد كه برخلاف سفير اوّل و دوم،موقعيت حسين بن روح در جايگاه سفير امام دوازدهم بين شيعيان اماميه آشكار بود؛به همين دليل عده‌اى از عوام اماميه، بر آن شدند كه وكلاى نواحى خود را ناديده گرفته،به طور مستقيم با خود او در تماس باشند؛ولى رفته رفته با انجام تغييراتى در دستگاه حاكمه و بركنارى برخى حاميان او،وضع دگرگون شد؛به گونه‌اى كه وى بخشى از پايان عمر خود را در زندان به سر برد. [١]

از جمله حوادث مهم دوران نيابت حسين بن روح،جدا شدن ابو جعفر محمد بن على شلمغانى(معروف به ابن ابى عزاقر)از آيين شيعى و تكفير او به دست حسين است. [٢]

مدت نيابت

حسين بن روح،با وفات ابو جعفر محمد بن عثمان عمرى،در سال ٣٠٥ ق منصب نيابت حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را عهده‌دار شد و در سال ٣٢٦ ق وفات يافت.

بدين‌سان مدت نيابت وى نزديك به ٢١ سال بود.

در وفات وى كه در سال ٣٢٦ ق بوده،هيچ اختلافى نيست،و محدثان و مورخان در اين مسأله اتفاق نظر دارند؛ليكن در محل قبر او،اختلاف و شبهاتى وجود دارد.مسلم است كه قبر او در بغداد است؛ولى اين كه قبر در قسمت غربى بغداد است يا قسمت شرقى،مورد اختلاف است. [٣]

٤.على بن محمد سمرى

ابو الحسن على بن محمد سمرى،چهارمين و آخرين سفير حضرت ولى عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است.وى پس از درگذشت حسين بن روح به مقام سفارت رسيد و مدت سه سال عهده‌دار اين جايگاه بود.

سمرى از خاندانى ديندار و شيعه بود كه در خدمتگزارى به«سازمان اماميه»شهرت فراوانى داشت.همين اصالت خانوادگى او،باعث شد در امر سفارت،با مخالفت چندانى روبه‌رو نشود. [٤]