درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٨٠ - ٢ محمد بن عثمان بن سعيد عمرى

عثمان بن سعيد هنگام مرگ خود،به دستور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف نيابت را به فرزند خود «محمد»سپرد.به علاوه خود حضرت ولى عصر عليه السّلام نيز در توقيعاتى،به نيابت او تصريح فرمود. [١]

آن حضرت در توقيعى چنين فرمود:

ما براى خداييم و بازگشتمان به سوى او است.تسليم فرمان خدا و خشنود به قضاى الهى هستيم.پدرت سعادتمندانه زيست و نيكو از اين جهان،ديده بر بست.خداى رحمتش كند و او را به اوليا و موالى خود ملحق سازد!كه همواره در راه آنان كوشا بود و در چيزهايى كه او را به خدا نزديك سازد، تلاش فراوانى داشت.خداوند تبارك و تعالى رويش را سفيد و درخشنده كند و لغزش‌هايش را ببخشد!. [٢]

در بخش ديگرى از آن توقيع فرمود:

از كمال سعادت او بود كه خداوند چون تو فرزندى را روزى‌اش ساخت كه جانشين او باشد و به امر او قيام كند. [٣]

همچنين در توقيع ديگرى فرمود:

...و اما محمد بن عثمان عمرى،خداوند از او و پدرش خشنود و راضى باشد! همانا او مورد وثوق من و نوشته او،نوشته من است. [٤]

محمد بن عثمان،به رغم مخالفت‌هايى كه از سوى مدعيان دروغين نيابت با وى صورت مى‌گرفت و با وجود فشارهايى كه از حاكمان و خلفاى آن دوران بر وى وارد مى‌شد، توانست جايگاه نيابت ولى عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف را به گونه‌اى شايسته نگه داشته،امور واگذار شده را به شايستگى انجام دهد.او نگذاشت غاليان با ترفندهاى دروغين خود،شيعيان را