درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٣٦ - ١ پنهان بودن جسم

تأكيد فراوان پيشوايان معصوم عليهم السّلام باعث شد اين باور در عمق اذهان مسلمانان ريشه دوانده،از باورها خدشه‌ناپذير آن‌ها شود،به همين دليل،برخى افراد كه مدعى مهدويّت شدند،در پاره‌اى موارد،سخن از غيبت نيز به ميان آوردند [١].

همچنين تأكيدهاى ياد شده سبب شد كتاب‌هاى فراوانى با همين عنوان پيش از ولادت حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف به رشتۀ تحرير درآيد.

چگونگى غيبت حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف

با بهره‌گيرى از بيانات معصومان عليهم السّلام،سه ديدگاه كلّى و قابل توّجه دربارۀ چگونگى غيبت حضرتش قابل ارائه است:

١.پنهان بودن جسم(ناپيدايى)؛

٢.پنهان بودن عنوان(ناشناسى)؛

٣.پنهان بودن جسم و پنهان بودن عنوان به تناسب شرايط.

اما بررسى ديدگاه‌هاى ياد شده:

١.پنهان بودن جسم

پاره‌اى روايات،چگونگى غيبت آن حضرت را به پنهان بودن جسم دانسته است.

اين ديده نشدن جسم،در دوران غيبت به دو گونه قابل تفسير است:

١-١.آن حضرت،بسان فرشتگان،ارواح و جنّ،جسمى نامرئى دارد كه با وجود اين كه در ميان جوامع بشرى حضور دارد قابل ديدن نيست.

٢-١.آن بزرگوار،جسمى مرئى دارد؛امّا به قدرت الهى در ديدگان مردم تأثير و تصرّف نمايد كه آن حضرت را نبينند اين كار از اولياى الهى كه از سوى خدا داراى قدرت در جهان آفرينش هستند،بعيد نيست.

از قرآن كريم نيز مى‌توان امكان استتار و اختفاى انسان از ديدگان را-چه به صورت كوتاه‌مدت يا درازمدت-دريافت كرد. [٢]